داشته بلكه سوار قاطر شد و سر راه بر جنازه سبط اكبر پيغمبر امام حسن عليه السّلام گرفت چنانچه اكابر علماء و مورخين خودتان نوشتهاند مخصوصا يوسف سبط ابن جوزى در ص 122 تذكرة خواص الامه و علامه مسعودى صاحب مروج الذهب در ص 136 اثبات الوصية و ابن ابى الحديد در اول ص 18 جلد چهارم شرح نهج البلاغه نقلا از ابو الفرج و يحيى بن الحسن صاحب كتاب النسب و محمد خواوند شاه در جلد دوم روضة الصفا و واقدى و منوفى احمد بن محمد حنفى در ترجمه تاريخ اعثم كوفى و ابن شحنه در روضة المناظر و ابو الفداء و ديگران در تاريخ خود آوردهاند كه وقتى جنازه آن حضرت را حركت دادند عايشه سوار بر قاطر شد با جماعتى از بنى اميه و غلامان آنها سر راه بر جنازه بستند گفتند نميگذاريم امام حسن را پهلوى قبر پيغمبر دفن نمائيد ابن عباس بروايت مسعودى گفت تعجب است عايشه از حال تو اما كفاك ان يقال يوم الجمل حتّى يقال يوم البغل يوما على جمل يوما على بغل بارزة عن حجاب رسول اللّه تريدين اطفاء نور اللّه و اللّه متمّ نوره و لو كره المشركون - انّا للّه و انّا اليه راجعون « 1 » .
و بعضى نوشتند به او فرمود تجملت تبغّلت - و ان عشت تفيلت - لك تسع من الثمن - و فى الكلّ تصرّفت « 2 » .
بنى هاشم خواستند شمشير بكشند و آنها را دفع نمايند حضرت امام حسين عليه السّلام جلوگيرى نمود فرمود برادرم وصيّت نموده حاضر نيستم به قدر شاخ حجامتى در عقب جنازه من خون ريخته گردد - فلذا بامر آن حضرت برگرداندند جنازه را و در بقيع دفن نمودند .
هامش
( 1 ) آيا كفايت نميكند تو را روز جمل ( يعنى سوار شدى بميدان جنگ آمدى ) تا اينكه بگويند مردم روز استر ( يعنى سوار استر شدى سر راه بر جنازهء پسر پيغمبر گرفتى ) يك روز سوار بر شتر و يك روز سوار بر استر شده حجاب رسول خدا ( ص ) را پاره كردى تصميم دارى نور خدا را خاموش نمائى و حال آنكه خداوند نور خود را به حد كمال مىرساند هر چند مكره طبع مشركين باشد .
( 2 ) گاهى سوار شتر و روزى سوار استر ميشوى اگر زنده بمانى سوار فيل هم خواهى شد ( كنايه از اينكه بجنگ خدا خواهى رفت ) و حال آنكه تو از هشت يك فقط نه يكى دارى و عدوانا تمام را تصرف كردى .