مينمائيد و روى قاعدهء حب الشىء يعمى و يصم وقايع مهمّهء تاريخى را تطبيق با اخبار نمينمائيد و پيوسته حسن نظر إعمال و دفاع بىمورد نموده و توجهى بحقايق نمينمائيد و يا اگر مىنمائيد در مقام پردهپوشى در آمده و آنها را بطريقى تبرئه مىنمائيد كه يضحك به الثكلى .
ولى ما عميقانه و بىطرفانه و منصفانه مينگريم و اخبار وارده در كتب فريقين را تطبيق با وقايع نموده كشف حقايق مينمائيم - در موقع تطبيق هم هركجا كه ديديد بىجا و مخدوش و مغرضانه است اعتراض منطقى نموده قبول نفرمائيد خيلى هم ممنون خواهم شد
شيخ - فرمايشات شما صحيح است ام المؤمنين عايشه رضى اللّه عنها بشر بوده است معصوم نبوده البته فريب خورده خطائى از او سر زده روى سادگى فريب دو نفر از كبار صحابه را خورده ولى بعد توبه نموده خداوند هم از او گذشت فرمود .
داعى - اولا اقرار نموديد كه كبار صحابه خطا كار و فريبنده بودند « و حال آنكه از حاضرين تحت الشجره و بيعت الرضوان بودند » پس خبر شما كه سابقا در ليالى ماضيه براى تبرئه صحابه بيان نموديد كه صحابه هر يك مانند ستارهاى هستند كه اقتداى به آنها اسباب هدايت مىشود به خودى خود باطل ميگردد .
ثانيا فرموديد ام المؤمنين عايشه توبه نمود اين معنى ادعاى محض است قيام و جنگ و كشتار مسلمين عند العموم ثابت ، ولى توبه ايشان غير معلوم و مورد اتّكاء نمىباشد .
ممانعت نمودن عايشه از دفن نمودن امام حسن عليه السّلام در جوار پيغمبر
ولى آنچه مسلّم است ام المؤمنين عايشه جنسا آرام نبوده حركات بچهگانهء مترادفى داشته كه هر يك موجب فساد در تاريخ زندگانى او گرديده بقول شما اگر توبه نموده و پشيمان گرديده و آرام شده پس چرا بعدها در مقابل جنازه سبط رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم آن فساد و عمليات را انجام داد كه هر شنوندهاى را متأثر مينمايد ؟ .
نه همان فقط رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را ميرنجاند و مىآزرد و يا سوار شتر شده مانند زنان دوره جاهليّت و بجنگ وصى و خليفه پيغمبر رفت كه بگوئيم با زندگان مخالفت و ضدّيت