قول علماى خودتان را مينمائيم ببعض از اسناد اين واقعه كه در نظر دارم اشاره نمايم .
محمد بن اسماعيل بخارى در تفسير آيه خمر در سوره مائده در صحيح خود - و مسلم ابن حجّاج در كتاب اشربه باب تحريم الخمر صحيح خود - و امام احمد حنبل در ص 181 و 227 جلد سيم مسند - و ابن كثير در ص 93 و 94 جلد دوم تفسير خود - و جلال الدين سيوطى در ص 321 جلد دوّم درّ المنثور - و طبرى در ص 24 جلد هفتم تفسير - و ابن حجر عسقلانى در ص 22 جلد چهارم اصابه و در ص 30 جلد دهم فتح البارى - و بدر الدين حنفى در ص 84 جلد دهم عمدة القارى و بيهقى در ص 286 و 290 سنن و ديگران شرح قضايا را مفصّل و مبسوط نقل نمودهاند .
شيخ - شايد قبل از تحريم بوده نه بعد از تحريم .
داعى - روى قواعد مندرجهء در كتب تفاسير و تاريخ معلوم مىشود بعد از ورود آيات تحريم بعض از مسلمين و صحابه شراب ممنوع را ميخوردند .
چنانچه محمد بن جرير طبرى در ص 203 جلد دوم تفسير كبير خود مسندا از أبى القموس زيد بن على نقل نموده كه گفت خداوند سه مرتبه آيات خمريه نازل فرموده مرتبهء اول آيه 219 سوره ( بقره )
يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَيْسِرِ قُلْ فِيهِما إِثْمٌ كَبِيرٌ وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ وَ إِثْمُهُما أَكْبَرُ مِنْ نَفْعِهِما
« 1 » نازل گرديد ولى مسلمين متنبّه نگرديده و ميخوردند شراب را حتى دو نفر شراب خورده و مست به نماز مشغول شدند و كلمات بىمعنى ميگفتند خداوند آيه 43 سوره 4 ( نساء ) را نازل فرموده كه :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَقْرَبُوا الصَّلاةَ وَ أَنْتُمْ سُكارى حَتَّى تَعْلَمُوا ما تَقُولُونَ
« 2 » .
بازهم ميخوردند شراب را ولى در حال مستى به نماز نميايستادند تا آنكه روزى مردى شراب خورد ( بنا بروايت بزّار و ابن حجر و ابن مردويه أبو بكر بود ) و اشعارى در مرثيهء كشتهگان بدر گفت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم شنيد با حال غضب تشريف آورد با چيزى كه در
هامش
( 1 ) اى پيغمبر از تو از حكم شراب و قمار ميپرسند بگو اين دو كار گناه بزرگ است و سودهائى براى مردم دارد ولى زيان گناه آن بيش از منفعت آنست .
( 2 ) اى اهل ايمان هرگز در حال مستى به نماز نزديك نشويد تا بدانيد چه ميگوئيد ( و چه ميكنيد ) .