بر هزار ورق و پانصد رساله تأليف نموده . انتهى
اكابر فقهاء اعلام و ائمه عظام اهل تسنّن از شاگردان و دانشجويان مجلس فيض آن حضرت بودند .
مانند ابو حنيفه و مالك بن انس و يحيى بن سعيد انصارى و ابن جريح و محمد بن اسحاق و يحيى بن سعيد قطّان و سفيان بن عيينه و سفيان ثورى و ديگران ( كه قبلا اشاره شد ) كه هر يك به قدر استعداد خود از محضر انور آن حضرت بهرهمند ميشدند .
چنين رياست علمى از حيث ظهور براى احدى از آباء و ابناء كرام آن حضرت پيش آمد ننمود كه بدون مانع بتوانند بنشر احكام و قواعد دين و تفسير آيات قرآن مجيد و مبانى علم و حديث و كشف اسرار و حقايق علنى و بر ملاء بپردازند .
چه آنكه بنى اميه مانع آباء آن حضرت بودند و بنى عباس با منتها درجهء بىشرمى أئمهء از ابناء آن بزرگوار را تحت فشار قرار دادند .
فى الحقيقة ظهور حقيقت تشيّع بىپرده و عيان و نشر معارف آل محمّد و عترت طاهره ( كه سر چشمه از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ميگرفت ) بوسيله آن حضرت بارز و آشكار گرديد .
فلذا اين مذهب حق بنام آن حضرت معروف شد بمذهب جعفرى و الّا ما بين امام صادق و آباء اربعه و ابناء ستّهء آن حضرت كه تماما باتفاق عمّ بزرگوارش حضرت امام حسن مجتبى سلام اللّه عليهم اجمعين امامان بر حق بودند فرقى نبوده .
درد دل بزرگ و بىاعتنائى بعترت ؟
ولى جاى بسى تأسّف است كه چنين امام با عظمتى را كه دوست و دشمن اقرار با علميّت و أكمليّت او نمودهاند پيشينيان شما حاضر نشدند بعنوان اعلم و افقه و أكمل از همه بشناسند بلكه آن اندازه هم روا ندادند كه نام شريفش را در عداد أئمّهء أربعة قرار دهند - و حال آنكه آن حضرت با آن همه مراتب عاليه علم و فضل و زهد و ورع و تقوى و كمال ( كه مورد تصديق علماى خودتان هم مىباشد ) چون از عترت و اهل بيت پاك رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بوده حق تقدم بر ديگران داشته .
و اگر از حيث پيروان هم بخواهيم به شماره آوريم معلوم نيست كه پيروان هر يك