در مراتب ايمان
ولى براى كشف حقيقت عرض مينمايم كه ميان اسلام و ايمان بحسب مورد اختلاف عموم مطلق و عموم من وجه است .
چه آنكه براى ايمان مراتبى مىباشد و اخبار اهل بيت طهارتست كه اختلاف اقوال را از ميان بر ميدارد و كشف حقيقت مينمايد .
چنانچه امام به حق ناطق كاشف اسرار حقايق جعفر بن محمّد الصّادق عليهما السّلام در روايت عمرو زبيرى فرموده : انّ للايمان حالات و درجات و طبقات و منازل فمنه الناقص البيّن نقصانه و منه الراجح الزايد رجحانه ، و منه التام المنتهى تمامه « 1 » .
ايمان ناقص همان مرتبه اول از ايمان است كه آدمى بواسطه آن از دائره كفر خارج و داخل حوزهء مسلمين ميگردد جان و مال و عرض و خون او در امان مسلمين مىباشد .
و اما ايمان راجح در حديث عبارت است از ايمان آن كسى كه بواسطه واجد شدن بعض از صفات ايمانى ايمان او رجحان پيدا مىكند بر ايمان آن كسى كه فاقد آن صفات مىباشد كه ببعض از آن صفات در بعض اخبار اشاره شده كه از آن جمله در كتاب مستطاب كافى و نهج البلاغه از مولى الكونين أمير المؤمنين و جعفر بن محمّد الصّادق عليهم السّلام رسيده است كه فرمودهاند انّ اللّه تعالى وضع الايمان على سبعة أسهم على البر و الصدق و اليقين و الرضاء و الوفاء و العلم و الحلم ثم قسّم ذلك بين الناس فمن جعل فيه هذه السبعة الاسهم فهو كامل محتمل « 2 » .
هامش
( 1 ) براى ايمان حالات و درجات و طبقات و منازلى است بعض از آن ناقصى است كه ظاهر است نقصان او و بعض از آن ايمان راجحيست كه زايد است رجحان آن ايمان و بعض از آن ايمان تام و تمامى است كه بمنتهاى تمامت و كمال رسيده .
( 2 ) بدرستى كه خداى تعالى قرار داده است ايمان را بر هفت قسمت ( بعبارت ديگر مؤمن بايد داراى هفت صفت باشد ) كه عبارت است از برو نيكوئى و صداقت و راستى و يقين قلبى به خدا و رضا و وفاء و علم و حلم و بردبارى پس اين هفت صفت تقسيم شده است بين مردم هر كس تمام اين هفت صفت را دارد مؤمن كامل است .