صريحا فرمايد :
إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ نُدْخِلْكُمْ مُدْخَلًا كَرِيماً
« 1 »
پس به حكم همين آيه اگر بنده از كبائر گناهان دورى نمايد و مرتكب آنها نشود از سيئات و گناهان كوچكش غمض عين و چشمپوشى مىشود و مىآمرزد او را .
در اين حديث هم ميفرمايد دوستى علي يك حسنه و ثوابى است كه هيچ سيئه و گناه كوچكى به آن ضرر نميرساند .
حافظ - مگر نه اينست كه خداوند صريحا ميفرمايد ان الله يغفر الذنوب جميعا « 2 » هر بنده عاصى و گنهكار خواه عمل او كبيره باشد يا صغيره وقتى نادم و بازگشت بسوى خدا نمود قطعا آمرزيده مىشود پس فرقى ما بين كبيره يا صغيره نميباشد .
كشف حقيقت
داعى - گويا آقا توجه به آيه شريفه ننموديد و الا ايراد نمينموديد اولا بين كبيره و صغيره داعى فرق نگذاردم بلكه پروردگار متعال اين فرق را گذارده .
ثانيا بنده هم مانند شما معترفم كه هر بندهء مؤمن گنهكارى كه معتقد بغفاريّت حق باشد هرگاه نادم شد و توجه به حق نمود خداوند غفّار او را مىآمرزد ولى اگر بدون توبه از دنيا برود در عقبات بعد الموت پيوسته او را عذاب مينمايند تا پاى حساب اگر عملش زياد بزرگ نبوده بمجازات خود رسيده در موقع حساب معفو مىشود .
و اگر عملش بسيار و گناهان كبيره زياده نموده او را بجهنم مىبرند و بقدرى كه نافرمانى نموده عذابش مينمايند آنگاه نجاتش ميدهند .
ولى در سيئات و صغائر اعمال اگر بىتوبه از دنيا برود و محبّ على عليه السّلام باشد خداوند او را عفو نموده بمجازات عقبات بعد الموت نميرسد و جحيم و جهنم نميبيند او را داخل بهشت مينمايند چنان كه فرمود : و ندخلكم مدخلا كريما .
و نفهميدم شما از چه راه اين حديث را موجب جسارت و لا لاابالىگرى دانستهايد
هامش
( 1 ) اگر شما دورى كنيد از گناهان بزرگى كه نهى كرده شديد از آن ما از گناهان ديگر شما ( كه كوچك است ) درگذريم و شما را بمقامى نيكو و بلند برسانيم .
( 2 ) بدرستى كه خداوند مىآمرزد جميع گناهان را .