حادثه و واقعهاى مگر آنكه در نزد على مىباشد علم آن و فهم درك و استنباط معناى آن - بواسطه همين علم الهى بود كه حضرت آدم مخلع بخلعت خلافت آمد كه خداوند در آيه 28 سورهء 2 ( بقره ) خبر ميدهد كه فرمود
إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً
« 1 » .
پس هر انسان با ذوقى از اين تشبيه آن حضرت على را بعلم آدم - ميفهمد كه چون آن علم سبب افضليت آدم و برترى و مسجوديت او بر ملائكه و صاحب مقام خلافت گرديد على عليه السّلام هم افضل و برتر از همهء خلايق و واجد مقام خلافت بعد از خاتم الانبياء صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مىباشد .
و تشبيه نمودن على را بنوح در حكمت آن كانّه ميخواهد برساند كه على عليه السّلام بر كفّار شديد و بر مؤمنين رؤف بوده هم چنان كه خداوند در قرآن او را وصف نموده
وَ الَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُمْ
( اين خود دليل است بر آنكه اين آيه در وصف على عليه السّلام نازل گرديده چنانچه قبلا عرض نمودم ) .
و نوح نسبت بكفار بسيار شديد بود چنانچه در قرآن خبر ميدهد
وَ قالَ نُوحٌ رَبِّ لا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكافِرِينَ دَيَّاراً
« 2 » .
و تشبيه نمودن على عليه السّلام را بحلم ابراهيم براى آنست كه در قرآن ابراهيم على نبيّنا و آله و عليه السّلام را به اين صفت وصف نموده كه
إِنَّ إِبْراهِيمَ لَأَوَّاهٌ حَلِيمٌ
« 3 » .
اين تشبيهات مىرساند كه على عليه السّلام متخلّق باخلاق انبياء و متّصف بصفات اصفياء بوده انتهى .
پس آقايان محترم اگر قدرى منصفانه دقيق شويد مىبينيد از مضامين اين حديث شريف كه مجمع عليه فريقين ( شيعه و سنى ) مىباشد مستفاد مىشود كه امير المؤمنين عليه السّلام جامع جميع صفات عاليهء ممكنه است كه هر صفتى از وى مساوى بهترين صفات انبياء مىباشد پس على القاعده بايستى كه از حيث جامعيت افضل سلسلهء جليلهء نبويّه باشد .
هامش
( 1 ) آيهء 28 سوره 2 ( بقره ) من در زمين خليفه خواهم گماشت .
( 2 ) آيهء 27 سوره 71 ( نوح ) عرض كرد پروردگارا مگذار در زمين از كافران ديارى را .
( 3 ) آيهء 115 سوره 9 ( توبه ) بدرستى كه ابراهيم هرآينه بردبار بود .