ولى به حكم آيهء شريفه در ساير كمالات شريك ميباشند و قطعا فيض از مبدء فيّاض على الاطلاق بوسيله خود پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بر على عليه السّلام رسيده و اين خود دليل اتحاد نفسانى است كه مدعاى ما مىباشد .
حافظ - از كجا دعوت نفس مجازا مراد نباشد و مجازى از مجاز ديگر اولى نميباشد .
داعى - تمنا ميكنم مناقشه نكنيد و وقت مجلس را ضايع نكنيد و از طريق انصاف خارج نشويد و وقتى به بن بست رسيديد انصافا بگذاريد و بگذريد و قطعا از مثل شما عالم جليل باانصافى انتظار مناقشهء در كلام و مجادله را نداريم .
زيرا خود ميدانيد و در نزد اهل فضل نيز ثابت است كه اطلاق نفس مجازا شايع تر است از مجاز ديگر و در السنه و افواه فضلاء عرب و عجم و ادباء و شعراء شايع است كه دعوى اتحاد مجازا مينمايند چنانچه قبلا عرض كردم مكرر شده است كه افرادى به يكديگر گفتهاند تو بمنزله جان منى و مخصوصا اين معنى در لسان اخبار و احاديث دربارهء حضرت أمير المؤمنين على عليه السّلام بسيار رسيده كه هر يك دليلى است علىحده بر اثبات مقصود .
شواهد از اخبار در اتحاد پيغمبر و على
از جمله امام احمد بن حنبل در مسند و ابن مغازلى فقيه شافعى در مناقب و موفق بن احمد خطيب خوارزم در مناقب نقل مينمايند كه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مكرر ميفرمود على منى و انا منه من احبّه فقد احبّنى و من احبّنى فقد احبّ اللّه « 1 » .
و نيز ابن ماجه در ص 92 جزء اول سنن و ترمذى در صحيح و ابن حجر در حديث ششم از چهل حديثى كه در فضايل امير المؤمنين عليه السّلام در صواعق نقل نموده از امام احمد و ترمذى و نسائى و ابن ماجه - و امام احمد بن حنبل در ص 164 جلد چهارم مسند و محمد بن يوسف گنجى شافعى در باب 67 كفايت الطالب از جزء چهارم مسند ابن سماك و معجم كبير طبرانى - و امام ابو عبد الرحمن نسائى در خصائص و
هامش
( 1 ) على از من است و من از على هستم هر كس او را دوست بدارد مرا دوست داشته و كسى كه مرا دوست بدارد خدا را دوست داشته .