تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شبهاى پيشاور در دفاع از حريم تشيع ( فارسى ) — صفحة 455

مساهمون:

ص٤٥٥
داعى - أوّلا داعى به اين عبارت كه آقا فرموديد تلفظ ننمودم ثانيا خود ميدانيد كه اثبات شىء نفى ما عدا نميكند ثالثا اگر شما نظر خورده‌گيرى داريد شايد ديگران نداشته باشند حتما شما در اين بيان خودتان ( ببخشيد معذرت ميخواهم ) مغلطه كارى نموديد خدا شاهد است دعاگو نظر كنايه‌گوئى و چنين خيالى كه شما نموديد نداشته‌ام بر فرض كه خيالى در ذهن شما آمد ( اگر خيال مغلطه كارى و ايجاد شبهه نداشتيد ) خوب بود اين جمله را آهسته از داعى سؤال مىنموديد تا جواب مثبت يا منفى را عرض ميكردم . شيخ - طرز كلام و گفتار شما مىرساند كه چيزى هست البته سكوت از جواب خود توليد خيالات مينمايد متمنى است آنچه در نظر داريد با سند صحيح بيان فرمائيد . داعى - سبب توليد خيال شما شديد كه اين سؤال را نموديد بازهم عرض ميكنم خوبست از اين مرحله بگذريد و اصرار نفرمائيد . شيخ - اگر خلاف اخلاقى شده گذشته چاره جز جواب نداريد اگر جواب صريح مثبت يا منفى ندهيد حتما توليد نگرانى نموده گمان ميكنم نتايج خوبى نداشته باشد . داعى - از طرف داعى هيچ‌گاه اسائهء ادب نميشود ، اصرار شما و اينكه بعبارة اخرى تهديدم فرموديد سبب گرديد تا كشف حقايق شود و از روز اول هم كشف اين نوع از حقايق از طرف علماء خودتان شده كه حقايق را در كتب خود ثبت نمودند . اما در مورد شك و ترديد اتفاقا غالب صحابه كه هنوز ايمانشان بمرتبهء كمال نرسيده بود گاهى گرفتار شك و ترديد ميشدند . منتها بعض از آنها به حال شك و ترديد ميماندند و آيات در مذمت آنها نازل مىگرديد مانند منافقين كه سوره‌اى در قرآن مجيد در مذمت آنها آمد . ولى اين قبيل سؤالات اخلاقا سزاوار نيست علنى گردد نكند مردمان بىخرد روى حبّ و بغض جاهلانه خورده‌گيرى كنند بازهم تمنا ميكنم از اين موضوع صرف نظر نمائيد يا اجازه بفرمائيد بموقع خود جوابش را آهسته خودمانى عرض كنم .