در ص 433 جلد اول مروج الذهب مختصرا ذكر نموده خانهاى بنا كرد از سنك و كاس و درهاى او را از ساج و سرو قرار داد و اموال بسيار جمع نمود كه علاوه بر آنچه در زمان حياتش بذل و بخششهاى بى جا به بنى اميّه و ديگران نمود ( مانند آنكه خمس بلا دارمنيه را كه در زمان او فتح شد ( بدون هيچ مجوّز شرعى ) بمروان ملعون واگذار كرد بعلاوهء صد هزار درهم از بيت المال - و چهار صد هزار درهم بعبد اللّه بن خالد - و صد هزار درهم به حكم ابن ابى العاص ملعون و طريد رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و دويست هزار درهم به ابى سفيان از بيت المال واگذار نمود - ( چنانچه ابن ابى الحديد هم در ص 68 جلد اول شرح نهج البلاغه ثبت نموده ) و روزى كه او را كشتند در نزد خزانه دار شخصى خودش يكصد و پنجاه هزار دينار و دو كرور درهم وجه نقد موجود بود غير از املاك او در وادى القرى و حنين كه آنها يكصد هزار دينار بود و گاو گوسفند و شتر كه در بيابانها بىحساب داشت ؟ ! ) .
همين عمل او سبب شد كه تمام بزرگان از بنى اميّه و غيره را كه روى كار آورده بود از يد از آنچه او داشت تهيه نمودند و بغارت اموال مردم مشغول شدند ؟ انتهى .
زيرا معروف است الناس على دين ملوكهم شيخ ميفرمايد :
اگر ز باغ رعيت ملك خورد سيبى * بر آورند غلامان او درخت از بيخ
اين قبيل اعمال و جمع سرمايهء فراوان آن هم در آن دوره علاوه بر آنكه قبح عقلى و نقلى داشته آن هم براى خليفه رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در مقابل فقر و تهى دستى مردم آن زمان - بر خلاف رويه و طريقهء رفقاى او ابى بكر و عمر كه ملتزم و متعهد شده بود در روز شورى كه بطريقهء آنها رفتار نمايد بوده است .
مسعودى در جلد اول مروج الذهب ضمن حالات عثمان مىنويسد خليفه عمر سفرى با پسرش عبد اللّه به حج رفت و خرج راه او ايابا و ذهابا شانزده دينار شد به پسرش عبد اللّه گفت مادر خرج خود اسراف نموديم .
اينك آقايان قضاوت كنيد بين طريقهء زندگانى خليفه عمر و گشاد بازى و زيادهروىهاى عثمان و تصديق نمائيد كه كاملا عثمان خلاف عهد و ميثاق رفتار نموده است .