نموده تا مشمول أشداء على الكفّار واقع شود بلكه در مقابل دشمن قوى جا خالى نموده از معركه بر كنار ميشدند .
و اگر خوب با نظر دقت و انصاف بنگريد خواهيد تصديق نمود كه واجد اين صفت بزرگ هم على عليه السّلام بوده كه در تمام ميدانهاى جنگ شخصا شديد الغضب بر كفّار و غالب بر آنها مىآمده چنانچه در آيه 59 سوره 5 ( مائده ) خداى تعالى تصديق اين معنى را نموده كه ميفرمايد
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكافِرِينَ يُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ لا يَخافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ
« 1 » .
حافظ - عجب است شما ميخواهيد با حسن بيان و اجبار اين آيهاى كه در شأن تمام مؤمنين است كه واجد اين صفات و محبوب خدا و مشمول الطاف الهى بودند در شأن على كرم اللّه وجهه جارى نمائيد .
داعى - مكرّر ديده و تجربه كردهايد كه داعى آنچه گفتم بىدليل نبوده چنانچه پيوسته ايراد نموديد و جواب شنيديد مع ذلك بازهم اعتراض مينمائيد خوب است بنحو سؤال بفرمائيد آيا چه دليل بر اين گفتار هست تا جواب عرض نمايم اينك جواب فرمودهء شما را بعرض ميرسانم .
اوّلا اگر اين آيه مخصوص تمام مؤمنين نازل شده و تمام آنها مشمول اين آيه بودند هرگز از ميدانهاى جنگ فرار نميكردند .
حافظ - آيا انصاف است مؤمنين و صحابه رسول اللّه صلّى اللّه عليه و سلّم را كه آن همه جنگها و فتوحات نمودند شما با لسان اهانت فرّار بخوانيد .
هامش
( 1 ) اى گروهى كه ايمان آوردهايد هر كه از شما از دين خود مرتد شود به زودى خدا قومى را مىآورد كه دوست دارد آنها را و آنها هم خدا را دوست دارند و نسبت بمؤمنان سرافكنده و فروتن و بكافران سرافراز و مقتدرند ( مانند على عليه السّلام و پيروانش ) بنصرت اسلام بر مى انگيزد كه در راه خدا جهاد كنند و در راه دين از نكوهش و ملامت احدى باك ندارند اينست فضل خدا هر كه را بخواهد عطا كند و رحمت خدا وسعت دارد و باحوال هر كه استحقاق آن را دارد دانا مىباشد .