نموديد اثبات فضيلتى خاص براى او بنمائيد قطعا مورد اعتراض قرار خواهيد گرفت .
زيرا در جواب شما خواهند گفت تنها مصاحبت با نيكان دليل فضيلت و برترى نميباشد چه بسا بدان كه مصاحبت با نيكان و چه بسيار كفّار كه مصاحب با مسلمين بوده و هستند چنانچه اين معنى در مسافرتها كاملا و بيشتر مشهود است .
شواهد و امثال
مگر آقايان فراموش نمودهايد آيه 39 سوره 12 ( يوسف ) را كه نقل قول حضرت يوسف را مينمايد كه
يا صاحِبَيِ السِّجْنِ أَ أَرْبابٌ مُتَفَرِّقُونَ خَيْرٌ أَمِ اللَّهُ الْواحِدُ الْقَهَّارُ
« 1 » مفسّرين در ذيل اين آيه شريفه نوشتهاند روزى كه يوسف را بزندان بردند طبّاخ و ساقى پادشاه را هم كه هر دو كافر و قائل به أرباب أنواع بودند با او بزندان بردند پنج سال اين سه نفر ( مؤمن و كافر ) با هم مصاحب بودند و يوسف در موقع تبليغ آنها را مصاحب ميخوانند چنانچه در اين آيه خبر ميدهد آيا اين مصاحبت پيغمبر براى آن دو نفر كافر دليل بر شرافت و فضيلت بوده يا در مدت مصاحبت تغييرى در عقيدهء آنها پيدا شده است بنابر آنچه صاحبان تفاسير و تواريخ نوشتهاند بعد از پنج سال مصاحبت عاقبت با همان حال از هم جدا شدند .
و نيز مراجعه فرمائيد بآية 35 سوره 18 ( كهف ) كه ميفرمايد
قالَ لَهُ صاحِبُهُ وَ هُوَ يُحاوِرُهُ أَ كَفَرْتَ بِالَّذِي خَلَقَكَ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ سَوَّاكَ رَجُلًا
« 2 » عموم مفسرين نوشتهاند دو برادر بودند يكى مؤمن بنام يهودا و ديگرى كافر بنام براطوس ( چنان كه امام فخر رازى هم كه از اكابر علماى شما است در تفسير كبيرش نقل مينمايد ) اين دو با هم محاوراتى داشتند كه اينك وقت اجازهء نقل مشروحهء مفصّله را نميدهد غرض آنكه خداوند آن دو كافر و مؤمن را مصاحب هم خوانده آيا از مصاحبت برادر مؤمن - كافر را فايده و نصيبى رسيده است قطعا جواب منفى است .
هامش
( 1 ) اى دو رفيق زندان من ( از شما مىپرسم ) آيا خدايان متفرق بىحقيقت ( مانند بتان و فراعنه و غيره ) بهتر و در نظام خلقت مؤثرترند يا خداى يكتاى قاهر .
( 2 ) رفيق ( با ايمان فقير ) در مقام گفتگو و اندرز ببرادر خود گفت بخدائى كه نخست از خاك و بعد از نطفه تو را آفريد و آنگاه مردى كامل و آراسته خلقت ساخت كافر شدى .