و براى او مدرسهء سيّاره تهيّه و طلّاب علوم اطراف آن جناب را گرفتند در اثر تبليغات بسيار كه بىپرده علنى و بر ملا حقايق را بيان مىنمودند بىخبران هم پى بحقيقت طريقهء حقّهء اماميه برده خورشيد درخشندهء ولايت از زير ابر تقيّه بيرون آمد از همان زمان مذهب حقّ تشيّع خورشيدوار از زير أبر جهل و نادانى ظاهر و هويدا گرديد .
و بعد از هفتصد سال تقريبا بتقويت سلاطين با اقتدار صفويه و تبليغات كاملهء آن زمان ابرهاى تيره و تار به كلى پراكنده و خورشيد ولايت و امامت جهانتاب شد .
پس اگر روزى ايرانيان مجوسى و معتقد به دو مبدء ( يزدان ) و ( اهريمن ) بودند لكن بمحض آنكه دلائل و براهين منطقى اسلاميان را شنيدند بجان و دل پذيرفتند و إلى الحال با صميميّت كامله بر عقيده اسلامى خود ثابتاند .
و اگر افرادى در ميان ايرانيان پيدا شوند كه مجوسى يا پايبند به جائى نباشند يا در سلسلهء غلات وارد و على عليه السّلام را از مقام خودش ترقى داده در مرتبهء الوهيّت وارد كنند و او را خالق و رازق عباد بدانند يا معتقد بحلول و اتحاد و وحدت وجود باشند ربطى باصل جامعه و جمعيت ايرانيان پاك دل ندارد .
در هر قوم و ملتى اين نوع مردمان بىعلاقه يا بىفكر و خرد پيدا ميشوند ولى اكثريت ملت نجيب و دانشمند ايرانى داراى عقيده و ايمان ثابت بوحدانيت حق تعالى جلّت عظمته و نبوت خاتم الانبياء صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و پيروان أمير المؤمنين و يازده فرزندان آن حضرت حسب الامر رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ميباشند .
حافظ - عجب است از جنابعالى حجازى مكّى و مدنى براى ايّامى چند كه در ايران توقف نموديد آن قدر طرفدارى از ايرانيان مينمائيد و آنها را پيرو على كرّم اللّه وجهه ميدانيد در حالتى كه على خود بنده و مطيع و فرمانبردار پروردگار متعال بوده
ولى شيعيان ايرانى همگى على را خدا ميدانند و از خدا جدا نميدانند و در اشعار خود على را نازل منزلهء حق بلكه عين حق ميدانند .
چنانچهء در ديوانها و دفترچههاى آنها اين نوع كفريات ظاهر است مگر نه اين قبيل اشعار از عرفاى شيعه ايرانى وارد است كه از قول على كرّم اللّه وجهه ميگويند ( و قطعا علي از چنين عقيدهاى بيزار است ) .
شبهاى پيشاور در دفاع از حريم تشيع ( فارسى ) — صفحة 167
مساهمون: سلطان الواعظين ( السيد محمد الموسوي الشيرازي )
ص١٦٧