تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شبهاى پيشاور در دفاع از حريم تشيع ( فارسى ) — صفحة 112

مساهمون:

ص١١٢
و حال آنكه اين عقيده را رد مينمايد حديث ابن عبّاس كه صريحا ميگويد من غير خوف و لا مطر - يعنى بدون ترس و نزول باران نماز را جمع ميخواندند . بعضى ديگر پيش خود بافته‌اند كه شايد هوا ابر بوده و وقت را نشناختند و همين كه نماز ظهر را تمام نمودند ابر بر طرف گرديد ديدند وقت عصر است نماز عصر را خواندند لذا جمع شد بين الظهر و العصر . گمان نميكنم باردتر از اين تأويل يافت شود گويا تأويل كنندگان فكر نكردند كه نمازكننده رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است و براى رسول خدا بود و نبود ابر اثرى نداشته چه آنكه علم آن حضرت مربوط باسباب نبوده بلكه محيط بر تمام اسباب و آثار بوده است . و گذشته از آنكه اين دسته مردمان قصير الفكر دليلى در دست ندارند كه چنين امرى واقع شده باشد بطلان اين تأويل ثابت ميگردد بجمع نماز مغرب و عشاء كه در آنجا وجود ابر و بر طرف شدن آن اثرى ندارد علاوه بر آنكه خلاف ظواهر احاديث است . چنانچه عرض كرديم در حديث ابن عبّاس ( حبر امت ) صراحت دارد كه خطابه آن جناب بقدرى طول كشيد كه مستمعين چندين مرتبه فرياد زدند الصلاة يعنى يادآورى نمودند كه ستاره‌ها ظاهر و وقت نماز گرديده مع ذلك عمدا نماز مغرب را به عقب انداخت تا وقت نماز عشاء هر دو را با هم اداء نمود و ابو هريره هم تصديق اين عمل را نموده كه رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بدين قسم عمل نموده - البته اين نوع تأويلات در نزد ما مردود است بلكه علماء بزرگ خودتان هم رد نموده و تأويلات را بر خلاف ظواهر احاديث دانسته‌اند - چنان كه شيخ الاسلام انصارى از اكابر علماء خودتان در ( تحفة البارى فى شرح صحيح البخارى ) در باب صلاة الظّهر مع العصر و المغرب مع العشاء در آخر ص 292 جزء دوم و همچنين علّامهء قسطلانى در ص 293 جزء دوم ( ارشاد السّارى فى شرح صحيح البخارى ) و ديگران از شارحين صحيح بخارى و جمّ غفيرى از محققين علماء خودتان آورده‌اند كه اين نوع از تأويلات خلاف ظواهر احاديث است و مقيّد بودن به آنكه حتما بايد تفريقا اداء نمود ترجيح بلا مرجّح و تخصيص بلا مخصّص است .