سوم ، « 1 » ايمان به كتابهاى « 2 » وى
چهارم ، ايمان به رسولان و پيغمبران وى
پنجم ، ايمان به روز قيامت و حشر اجساد و ارواح .
و تعريف اين ايمان چنين بود كه : « الايمان هو التّصديق باللّه و ملائكته و كتبه و رسله و اليوم الآخر مع الاقرار باللّسان » ؛ يعنى ايمان ، تصديق كردن و بگرويدن بود به خداى - عزّ و جلّ - و به فرشتگان وى و به كتابهاى وى و به رسولان و پيغمبران وى و به روز قيامت و حشر اجساد و ارواح به اقرار لسان . و الفاظى كه اظهار و اشعار اين ايمان كند ، بعد از آنكه تصديق قلبى واقع آورده بود به قولى چنين بود كه : « آمنت باللّه و ملائكته و كتبه و رسله و اليوم الآخر » . و به لسان فارسى چنين بود كه : ايمان آوردم به خداى - عزّ و جلّ - و به فرشتگان وى و به كتابهاى وى و به رسولان و پيغمبران وى و به روز قيامت و حشر اجساد و ارواح . و يا بعد از آنكه تصديق قلبى واقع آورده بود ، بگويد كه : « اشهد ان لا إله الّا اللّه و اشهد انّ محمّدا رسول اللّه » . و اماميه « 3 » ايمان را به عبارت ديگرينه تعريف كردهاند و گفتهاند كه : « الايمان عبارة عن التّصديق بوحدانيّة اللّه تعالى فى ذاته و بالعدل فى افعاله و التّصديق بنبوة الانبياء و التّصديق بامامة الائمة المعصومين من بعد الانبياء مع الاقرار باللّسان « 4 » ؛ يعنى ايمان عبارت بود از تصديق كردن ، يعنى بگرويدن و باور داشتن بود به وحدانيت و يگانگى خداى تعالى در ذات وى و به عدل و راستى كردن در افعال وى ، يعنى تصديق كردن به آنكه خداى تعالى ظلم نكند و به ظلم نفرمايد و فعل قبيح و ترك واجب نكند ؛ و تصديق كردن به امامت و ولايت ائمهء معصومين بعد از انبيا به اقرار لسان و الفاظى كه اظهار و اشعار اين ايمان كند ، بعد از آنكه تصديق قلبى واقع آورده بود به لسان عربى ، چنين بود كه : « آمنت بوحدانيّة اللّه تعالى فى ذاته و العدل فى افعاله و نبوّة
هامش
( 1 ) . اصل : سيم .
( 2 ) . اصل : بكتابتها .
( 3 ) . اصل : امياميه .
( 4 ) . اصل : بلسان .