گوييم : به نصّ رسول - عليه السلام - ، و به نصّ هر امام ما بعد خود را . « 1 » و به آنكه ايشان در زمان خود معصوم بودند ، و غير ايشان از آن كسانى كه در ايشان دعوى امامت كردند ، معصوم نبودند . « 2 »
اما نصّ رسول - عليه السّلام - آن است كه امام حسين را - عليه السّلام - گفت : « 3 » « ابنى امام ، ابن امام ، اخو امام ، ابو ائمة تسعة تاسعهم قائمهم » « 4 » ؛ گفت : پسر من حسين امام است و پسرى امام است و برادر امام است ، پدر نه امام است كه نهم ايشان قائم ايشان است . « 5 » پس ، بدين دليل امامت دوازده امام ثابت شود ، و همه منصوص گردند از
هامش
( 1 ) . مج : « كه به نصّ رسول ( ص ) و به نصّ هر امامى ما بعد خود را » و نيز آ : « به نصّ رسول - صلى الله عليه و آله - و نصّ هر امامى » و نيز مر ، س : « عليه السلام » ندارد و نيز 1 / دا : « به نصّ رسول ( ص ) » .
( 2 ) . مج : « و با آنكه ايشان » ولى : « در ايشان » ندارد و نيز آ : « به آنكه ايشان كسانى كه دعوى امامت كردند » و نيز 5 / دا : « كسانى كه در ايشان » ندارد و نيز مر : « در زمان خود » ندارد و نيز س : « و غير ايشان از آن كسانى كه در ايشان دعوى امامت كردند ، معصوم نبودند » ندارد و نيز 1 / دا : « و غير ايشان آن كسانى كه دعوى امامت كردند » .
( 3 ) . مج : « رسول ( ص ) آنجا كه امام حسين بن على را - عليهما السلام - فرمود » و نيز آ : « رسول - صلى الله عليه و آله - امام حسين را » و نيز 5 / دا : « كه حسين عليه السلام را گفت » و نيز مر : « امام حسين را عليه السلام » ندارد و نيز س : « عليه السلام » ندارد و نيز 1 / دا : « رسول ( ص ) آن است كه به امام حسين ( ع ) گفت » .
( 4 ) . مج ، آ : « ابنى هذا امام » و نيز 5 / دا : « اخو امام » ندارد و نيز مر : « ابنى هذا الحسين » و نيز س : « اخى امام » ؛ معجم احاديث بحار الانوار : 2 / 717 با اندك اختلاف .
( 5 ) . مج : « پسر من يعنى حسين امام است ، پسر امام است و برادر امام است و پدر امام است كه نهم ايشان قائم مقام ايشان است » و نيز آ : « يعنى پسر من اين حسين امام است و برادر امام است » و نيز 5 / دا : « اين پسر من حسين امام است » و نيز مر : « پسر من يعنى اين حسين » و نيز س : « گفت رسول ( ص ) كه اين پسر من يعنى حسين امام است » و نيز 1 / دا : « گفت يعنى رسول ( ص ) كه پسر من ، اين حسين امام است » .