اگر گويند : به چه دليل كه معاد يعنى حشر و زنده گردانيدن خلقان را بعد از فناى ايشان ، حق است و واقع خواهد شدن ؟ « 1 »
گوييم : زيرا كه خداى تعالى مكلفان را به طاعت و عبادات فرموده است و تكليف كرده . « 2 » پس ، واجب بود « 3 » بر خداى تعالى كه جزا و ثواب آن را برساند بديشان تا ظلم نكرده باشد . « 4 » و آن ، پيش از موت اين مكلفان ممكن نبود ، زيرا كه دنيا سراى تكليف است ، و تكليف مشقت و رنج است ، و ثواب و راحت و تنعّم دائمى است با يكديگر در يك حال و در يك جاى جمع نشوند . « 5 » پس ، واجب بود بر خداى تعالى كه بعد از فناى
هامش
پس امام بايد كه معصوم باشد ؛ تمت اكبر » . و نيز آ : « هر امامى به امامى ديگر و تسلسل محال باشد ، پس عدم » و نيز 5 / دا : « و به همچنين هر امامى به امامى ديگر و تسلسل لازم آيد ؛ و تسلسل محال بود . پس ، عدم عصمت امام معصوم باشد » و نيز مر : « و همچنين امامى به امامى ديگر » و نيز مر ، س : « پس عدم عصمت امام محال بود » ندارد و نيز 1 / دا : « و همچنين هر امام به امام ديگر » ندارد ولى : « پس بايد كه معصوم باشد » .
( 1 ) . آ : « حشر اجساد و زنده گردانيدن خلقان بعد از فناى ايشان حق است و واقع خواهد شد ؟ » و نيز س :
« خواهد شد » .
( 2 ) . آ : « به طاعت و عبادت فرموده است و تكليف كرده است » و نيز 5 / دا : « به طاعات و عبادات » و نيز مر :
به طاعات و عبادات فرموده است و تكليف كرده است » و نيز س : « به طاعت و عبادت فرموده است » ولى : « تكليف كرده » ندارد و نيز 1 / دا : « به طاعت و عبادت فرموده و » .
( 3 ) . اصل : بو .
( 4 ) . آ : « پس ، واجب باشد بر خداى تعالى جزاى ثواب ايشان را بديشان رسانيدن تا » و نيز 5 / دا : « آن را بديشان رساند تا » و نيز مر : « كه جزاى ثواب ايشان بديشان رساند تا » و نيز س : « كه خير و ثواب آن را بديشان رساند ، ظلم نكرده باشد » .
( 5 ) . آ : « ممكن نباشد » و نيز : « در يك جا جمع نشود » و نيز 5 / دا : « و يك جاى » و نيز مر : « و در يك جاى » ندارد و نيز س : « و دنيا براى تكليف است و تكليف در لغت رنج است و ثواب و راحت و تنعم