دابّة الأرض است و دابّة الأرض چنان كه پيش بيان شد همان حضرت خودش است .
و در روايت اوّل فصل مدت ملك آن حضرت چهل و چهار هزار سال بود و سيّد رضى الدين على بن طاووس در كتاب بشارت ذكر نموده كه مدت عمر دنيا صد هزار سال است ، هشتاد هزار سال از آل محمّد - عليهم السلام - و بيست هزار سال از ساير ناس .
و مخفى نباشد كه اين قول با آن حديث كه مذكور شد موافق نيست . چه در آن احاديث مدّت ملك رسول اللّه و امير المؤمنين و امام حسين - صلوات اللّه عليه - و آن مرد ديگر كه معلوم نيست كيست ، تنها نود و چهار هزار و سيصد و چهل و نه سال است .
و براى آنكه اين اخبار را چون علماى اكابر در كتب خود ذكر كرده ما هم ذكر نموديم و الّا آن قدر اعتمادى بر اين نيست ، چه اينها اخبار آحادند هم باللفظ و هم بالمعنى ، نه اسناد آنها به معصومين - صلوات اللّه عليهم - و نه نسبت آن كتابها به اين علما هيچ كدام ثابت نيست و به حسب ظاهر غرابت هم دارند و از اصول مقرّره مؤيّدى هم ندارند و تاب تأويل هم دارند .
و اخبار ديگر از اينها غريبتر نيز بعضى علما روايت كردهاند كه با وجود اين همه جهات غرابت مخالف اصول نيز هست و تأويل آنها به نحوى كه از مخالفت بيرون آيند خالى از اشكالى و تكلّف بسيارى نيست ، بنا بر اين آنها را اصلا ذكر نكرديم .
و در اكمال الدين از حضرت صادق ( ع ) روايت كرده كه در زمان دولت قائم ( عج ) هر مردى اين قدر عمر مىكند كه هزار پسر از او بوجود مىآيد كه دختر در ميانشان نباشد .
و در منتخب البصائر از آن حضرت روايت نموده كه در دولت حضرت امير المؤمنين از هر يك از شيعيان هزار پسر به هم رسد سالى يك پسر سواى دختر .
و ايضا در منتخب البصائر از حضرت امام موسى ( ع ) روايت كرده كه فرمود :
رسائل فارسى ( فارسى ) — صفحة 297
مساهمون: حسن بن عبد الرزاق لاهيجى
ص٢٩٧