فصل سوم در ذكر مدّت دولت اهل رجعت
در منتخب البصائر روايت كرده از حضرت ابى عبد اللّه ( ع ) كه مدّت پادشاهى رسول اللّه ( ص ) در رجعت پنجاه هزار سال است و پادشاهى امير المؤمنين ( ع ) چهل و چهار هزار سال است .
و در همين كتاب روايت كرده از حضرت صادق ( ع ) كه فرمود : « اوّل من يرجع الحسين ( ع ) فيملك حتّى تقع حاجباه على عينيه من الكبر » . يعنى اوّل كسى كه رجعت مىكند حسين ( ع ) است و پادشاهى وى آن قدر [ طول ] مىكشد كه از پيرى ابروهايش بر چشمها مىافتد .
و در همين كتاب روايت ديگر آمده به اين لفظ « اوّل من يكرّ فى الرجعة الحسين بن على - عليهما السلام - يمكث فى الأرض أربعين سنة حتّى يسقط حاجباه على عينيه » يعنى حضرت امام حسين ( ع ) چهل سال در رجعت مكث خواهد نمود تا اينكه [ از پيرى ] ابرويش بر روى چشمش افتد .
و دور نيست كه چهل هزار سال [ باشد ] و لفظ هزار از كتاب افتاده باشد زيرا كه چهل سال آن قدر عمر نيست كه ابرو اين قدر دراز شود ، و بر تقديرى كه عمرى كه پيش از شهادت داشت كسى حساب كند باز به صد نمىرسد .
و در كتاب غيبت شيخ محمد نعمانى شاگرد شيخ كلينى و در منتخب البصائر روايت كرده از جابر جعفى از حضرت ابى جعفر ( ع ) كه فرمود : مردى از ما اهل بيت بعد از موت سيصد و نه سال پادشاهى خواهد كرد . امّا هيچ جا به نظر نرسيده كه آن مرد كيست .
و حضرت امير المؤمنين ( ع ) هم در خطبه [ اى ] كه احوال دابّة الأرض را ذكر نموده ، فرموده كه : از روز خروجش تا روز موتش سيصد سال و كسرى خواهد بود ، و ظاهر اينست كه در اين ميان از كتاب چيزى افتاده باشد . چه بنا بر اين آن مرد