آسمان پنجم رسند . فرشتهاى كه دربان آن آسمان است ، گويد : صاحب اين عمل بر مردم حسد مىبرد و نعمتى كه خدا به ايشان داده بود ، بد مىداشت و نمىخواست . خدا مرا فرمود كه نگذارم عمل حاسد را كه از اينجا بگذرد . و حضرت امير المؤمنين - عليه السلام - فرمود : حسود را راحت نمىباشد . و حضرت امام جعفر - عليه السلام - فرمود : حاسد اوّل ضرر مىكند ، پيش از محسود . چنان كه شيطان اوّل براى خود كسب لعنت كرد و براى آدم به عوض آن نقصانى كه رسانيد ، خداى تعالى او را [ به ] نبوّت برگزيد و به محل رفيع حقايق عهد و اصطفى رسانيد .
پس محسود باش و حاسد نباش كه ميزان حاسد هميشه سبك و ميزان محسود سنگين و رزق همه كس در پيش خدا قسمت [ است ] . پس از حسد به حاسد چه نفع و به محسود چه ضرر مىرسد ؟ ! .
و حسد معصيت دل است و بد داشتن فضل و نعمت خدا ، و اينها دو بالند براى كفر كه با آنها پرواز مىكند تا به اوج مرتبهء خود رسد . و آدمى به حسد در حسرت ابد مىافتد و به هلاكى مبتلا مىشود كه هرگز خلاصى ندارد و حاسد را هيچ توبه نباشد براى اينكه حاسد بر حسد خود مستمر و دلش به آن بسته است .
و بدان كه از حسد ، پنج چيز منبعث مىشود ؛
يكى افساد طاعات ، چنان كه حضرت - ص - فرموده . « حسد حسنات را مىسوزاند ، چنان كه آتش هيمه را » .
دوم : فعل معاصى و شرور . چه هميشه حاسد در حيله و تدبير است كه نعمت از محسود ، زايل شود . بعضى از فضلا گفتهاند : حاسد چند علامت دارد : [ اول : ] تملّق حاضرانه و مذمّت غايبانه . [ دوم : ] و شماتت در مصيبت
سوم : تعب و اندوه دائم و عبث ، بلكه با وزر و گناه بسيار .
چهارم : محرومى ، چه مراد حاسد زوال نعمت و تغيير قسمت الهى است كه در دست و قدرت و اختيار [ او ] نيست .
رسائل فارسى ( فارسى ) — صفحة 243
مساهمون: حسن بن عبد الرزاق لاهيجى
ص٢٤٣