تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رسائل فارسى ( فارسى ) — صفحة 209

مساهمون:

ص٢٠٩
عذابشان مىكنم عذاب نكنم . ايضا چون آيهء كريمه نازل شد كه
« خُذِ الْعَفْوَ
« 1 »
»
حضرت رسالت - ص - از جبرئيل پرسيد كه اين عفو كدام است كه جناب الهى امر به آن فرمود ؟ جبرئيل گفت : « أن تعفو عمّن ظلمك و تصل من قطعك و تعطى من حرمك » ؛ يعنى عفو كنى كسى را كه بر تو ظلم كند و دوستى و مهربانى و نزديكى كنى كسى را كه از تو جدايى و دورى و دل‌گرانى كند و عطا كنى به كسى كه تو را محروم كند . و ايضا فرمود : روز قيامت كه همه كس براى حساب درآمده باشند ، فرشته‌اى ندا كند كه هر كس اجرش بر خداى تعالى است از جا برخيزد . از جا برنخيزد مگر جمعى كه در دنيا عفو كرده باشند و حضرت رسالت ( ص ) فرموده : كسى كه خشم خود را فرو برد با اينكه قادر باشد بر آنچه در دل دارد ، روز قيامت خداى تعالى در حضور خلايق او را بطلبد و اختيار دهد كه هر كدام از حور [ هاى بهشتى را بخواهد ] اختيار كند . و ايضا فرمود : كسى كه غضب خود را از مردم بازدارد ، خداى تعالى غضب خود را روز قيامت از او بازدارد . و ايضا فرمود كه به تحقيق كه جهنّم درى دارد كه از آن در داخل نشود مگر كسى كه تلافى خشم خود به معصيت خدا كند . پس هرگاه كسى به غيبت كردن ، دل خود را خالى كند و خود را تسلّى نمايد ، از اين در داخل شود . و ايضا فرموده : كسى كه از خدا بترسد ، زبانش كند [ باشد ] و انتقام خشم خود را نكشد . و ايضا فرمود : از جمله دوست‌ترين راهها به خدا ، دو جرعه است ، يكى جرعهء خشمى كه به حلم فرو ببرى ، دوم جرعهء مصيبتى كه به صبر نوش كنى . و فرموده : چرا عاجزيد از ابى صمصم ؟ كه هر روز وقتى كه از خانه بيرون
هامش
( 1 ) . اعراف / 199 .