مخصوص كافران و مشركان و اتباع و اوليا و اعوان ايشان است . و طبقهء بالا كه عذابش از همه كمتر است جاى گناهكاران امّت ، حضرت محمّد - صلّى اللّه عليه و آله - است .
بعد از آنكه اهل بهشت را به بهشت و اهل دوزخ را به دوزخ برند و هر كدام را در جاى خود قرار دهند ، جمعى ديگر از گناهكاران كه گناهشان به آن همه عذابها پاك نشده و هيچ چيز علاج آن نكرده به جا مانند . لا علاج ملائكهء عذاب ريشهاى مردان و زلفهاى زنان را گرفته ، صف صف كشانكشان به دوزخ برند و ايشان فرياد و ناله كنان مىروند .
و پيران مىگويند : واى بر پيرى و ضعف و ناتوانى ما و جوانان مىگويند : حيف از جوانى و صورتهاى خوب ما و زنان مىگويند : واى از فضيحت و رسوايى ما ، با اين حال ايشان را كشانكشان مىبرند تا به در دوزخ پيش مالك رسند .
مالك گويد : اينها كيستند كه من هيچكس از اشقيا را مثل ايشان نديدهام ، نه رويشان سياه است و نه غل و بند بر گردن و دست و پايشان هست ، ملائكه گويند : ما را چنين فرمودهاند كه ايشان را چنين بيا [ و ] ريم .
مالك از ايشان پرسد كه اى جماعت اشقيا شما كيستيد ؟ ايشان از كمال ترس و هيبت نام مبارك حضرت پيغمبر را فراموش كنند ! باز مالك گويد : شما كيستيد ؟
گويند : ما جماعتيم كه قرآن بر ما نازل شده و ماه رمضان را روزه گرفتهايم . مالك گويد : قرآن بر هيچ كس سواى محمّد - صلّى اللّه عليه و آله - نازل نشده ، چون نام مبارك آن سرور را از مالك شنوند ، گويند : ما امّت محمّديم ، مالك گويد : اگر شما امّت محمّديد و اهل قرآنيد ، مگر در قرآن چيزى نبود كه شما را از گناه نگاه دارد و به دوزخ نگذارد ؟ بعد از آنكه بر كنار دوزخ ايستند ، گويند : اى مالك ما را مهلت ده كه بر حال خود بگرييم ، گويد : بگرييد . پس آن قدر گريه كنند كه اشك در چشمانشان نماند ، بعد از آن چرك گريه كنند تا تمام شود بعد از آن خون گريه كنند تا خون تمام
رسائل فارسى ( فارسى ) — صفحة 159
مساهمون: حسن بن عبد الرزاق لاهيجى
ص١٥٩