« ليكن از بهر اين سه خصلت را * مىپسندم حيات و مهلت را »
و نيز در ص 457
« زين سبب را حرام شد بر من * يله كردمش ازين بلا و محن »
و در اين كتاب نيز مانند تفسير ابو الفتوح ( ره ) اين تعبير و مراد فاتش بطور وفور به كار رفته است .
پس معلوم مىشود كه در اين قبيل موارد « را » براى تأكيد معنى تعليل مستفاد از كلمهء سابق از قبيل « بهر » يا « براى » يا « سبب » يا « جهت » يا « پى » يا لام تعليل ، يا لام تعليل بضميمهء « از بهر » مانند « از بهر للّه » و نظائر اينها از كلماتى كه مفيد معنى علّيّت مىباشد به كار رفته است و در كتاب نقض حاضر نيز در آينده نظائر اين تعبير خواهد آمد ان شاء اللّه تعالى .
تعليقهء 14 ( ص 23 ؛ س 18 ) محمد بن الحسن چهار بختان المعروف به « محمد دندان »
نام صاحب عنوان در چهار مورد از كتاب النّقض ياد شده است .
اول - ص 23 « آن گروه كه اين مذهب نهادند محمّد چهار بختان بود » .
دوم - ص 23 « اوّلا محمّد چهار بختان در عهد امير احمد عبد العزيز بود بكره بود لف » [ عبارت اين دو مورد در چاپ اوّل در مقدّمهء نقض و تعليقات آن كه كتابى جداگانه است و بعنوان تكملهء نقض تأليف و چاپ شده است ياد شده ( ص 99 - 100 ) ] .
سوم - ص 320 چاپ اوّل « و شخصى از مقرّبان امير احمد را يافتند نام او محمّد بن الحسن چهار بختان المعروف به محمّد دندان ، داعيهاى بود در الحاد ، و مكّارى بود صعب ، و فصّالى هول و محتالى قوى ، و او را پيش امير احمد حرمتى تمام بود ( تا آخر كلام او كه متضمّن ذكر نام اوست بتكرار ) » .
چهارم - ص 326 چاپ اوّل « چون محمّد دندان را قرار بر آن حدود افتاد » .
نگارنده در ذيل صفحهء مورد اخير از موارد ذكر نام او از چاپ اول يعنى