و فلّ غرب القوافي جهل سامعها * وفاقت الكاعب المخطوبة النّصف
على الحسين معين الملك منتصر * ان كان منتصرا فالشّعر منتصف
موفّق شهد الحسّاد اذ عجزوا * بفضله فلو استحلفتهم حلفوا
ايضا در قصيدهء ديگر گويد :
وجدت به جود الحسين بن حيدر * تناهى فأثرى سائلوه و أملقا
أبا طاهر أصبحت كالكوكب الذي * بصحبته جنح الدّجى زاد رونقا
جرى يا معين الدّين من لفظك الّذي * أبرّ على المعنى معين تدفّقا
از اشعارى كه نقل كرديم مسلّم مىشود كه نام ابو طاهر خاتونى حسين ، و نام - پدرش حيدر ، و القاب او موفّق الدّوله و معين الدّين و الملك بوده است . قاضى ناصح - الدّين ارّجانى نيز قصيدهاى در مدح ابو طاهر خاتونى و ذكر فضائل او دارد ولى اين شاعر در آن قصيده فقط لقب موفّق را يادآور شده .
[ تا آنكه گفته ] :
« زكريّاى رازى قزوينى در آثار البلاد « 1 » در وصف جامع ساوه ميگويد كه :
در وسط اين جامع كتابخانهايست منسوب بابو طاهر خاتونى وزير ، و در آن هر كتاب معتبرى كه در عصر او بدست آمده با اشياء نادرى از نوع خطوط معروف و اقسام اسطرلاب و كره جمع است » و شايد همين كتابخانهء ساوه است كه ياقوت مقارن استيلاى مغول بر آن شهر در باب آن ميگويد كه : در دنيا كتابخانهاى بزرگتر از آن وجود نداشت و چنين اطّلاع يافتم كه مغول آن را سوختند « 2 » » .
علّامهء استاد آقاي قزوينى از اينكه مؤلّف آثار البلاد انشاء كتابخانهاى را در ساوه بابو طاهر خاتونى نسبت داده چنين استنباط فرمودهاند كه بايستى ابو طاهر خاتونى از مردم شهر ساوه باشد و اين استنباط به نظر كاملا صحيح ميآيد « 3 » » .
نگارنده گويد : آنگاه بآثار منسوبه بابو طاهر خاتونى اشاره كرده و دربارهء
هامش
( 1 ) - ص 259 .
( 2 ) - معجم البلدان ج 3 ص 24 چاپ فرنگ .
( 3 ) - مقدمهء ج اول لباب الالباب ص و .