اتّحاد ابو طاهر مذكور با معين الملك اصمّ تحقيق نموده است و بمعرّفى رسالهء « تنزير الوزير الخنزير » ابو طاهر و وجود نسخهء آن در كتابخانهء مجلس شوراى ملّى در طهران پرداخته است هر كه طالب باشد به آنجا مراجعه فرمايد .
از نصوص و تصريحات سابق الذّكر معلوم شد كه استظهار علّامهء قزوينى نسبت بساوهاى بودن ابو طاهر خاتونى ، و استنباط آقاى اقبال مرحوم نام او و پدر او را از ديوان ابيوردى بىآنكه اطّلاعى از آن تصريحات و نصوص كه ما از عماد كاتب و ابن - الفوطى نقل كرديم داشته باشند هر دو صواب و درست و مطابق واقع است .
تعليقهء 13 ( ص 20 ؛ س 13 ) جمع كردن دو يا سه از ادوات تعليل براى افادهء معنى تأكيد
اينكه مصنّف ( ره ) گفته ( ص 20 ؛ س 13 ) :
« از بهر آن را كه مدار بعثت رسل و انزال همهء كتب بر قبول توبه است » .
چنان كه ملاحظه مىشود « از بهر آن را » شامل است وجه انجام فعل و بيان علّت آن را ، و اگر « از بهر آن » ميگفت آن را مىرسانيد ليكن اين تعبير و جمع بين دو كلمهاى كه هر يك مفيد علّت تواند بود در متون مؤلّفه در زمان مصنّف ( ره ) و زمانهاى قريب به زمان وى فراوان ديده مىشود مثلا قوامى در قصيدهاى گفته ( ص 38 ) :
« ز بهر جستن مهر ترا ز مركب كين * فرو گرفتم زين و تو بر كشيدى تنگ »
و در قصيدهء ديگرى گفته ( ص 45 ) :
« جهنّم زان سبب را تافت جبّار * كه دارد دشمنانت را بزندان »
ابو الفتوح رازى ( ره ) در تفسير
« يا بَنِي إِسْرائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ »
( آيهء 45 سورهء بقره ) گفته : « و نعمت بر پدران نعمت شمرد بر فرزندان براى دو وجه را ( ص 175 چاپ اسلاميّه بتصحيح مرحوم شعرانى ) » و در تفسير آيهء 77