كه او [ يعنى حضرت عيسى ( ع ) ] در ايّام صبى 1 چون كودكان با او بازى كردندى او ايشان را گفتى : مادر و پدر شما به خانه فلان و فلان چيز خوردند و از آن بهرى شما را نصيب نهادند و بهرى ننهادند . ايشان بيامدندى و مادر و پدر را گفتندى : شما فلان طعام خوردى نصيب ما نهادى به يارى ، و از فلان طعام ما را چرا ننهادى ؟ ايشان گفتندى : شما چه دانى ؟ گفتند : ما را عيسى مريم گفت . ايشان گفتندى : اين كودك جادوست ! كودكان ما را با او رها نبايد كردن كه تباه شوند » ( ايضا 1 : 567 ) .
« وَ كَيْفَ تَكْفُرُونَ
چگونه كافر شوى شما » ( 1 : 613 ) .
« فَلا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ
و نبايد كه مرگ بشما آيد الّا شما مسلمان باشى » ( 1 : 614 ) .
« وَ كُنْتُمْ عَلى شَفا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ
و شما اى جماعت أوس و خزرج بر كنارهء كندهء دوزخ بودى .
فَأَنْقَذَكُمْ مِنْها ؛
خداى تعالى شما را برهانيد ، و اين مثل است . يعنى شما نزديك بودى كه در دوزخ افتى » ( 1 : 621 ) .
« وَ لا تَهِنُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
ضعيف دل مشوى به اين هزيمت كه بشما رسيد و دلتنگ مشوى به اين غنيمت كه از شما فوت شد و شما غالبتر باشى اگر بقضاء و وعدهء خداى ايمان دارى » ( 1 : 657 ) .
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اصْبِرُوا ،
اى مؤمنان صبر كنى و شكيبائى كاربندى و
صابِرُوا ،
و مصابره كنى بر وعدههاى خدا .
يعنى بر انتظار وعدهء خدا و
رابِطُوا ،
و خويشتن را موقوف كنى بر جهاد مشركان » ( 1 : 713 باختصار ) . « در خيبر من كندم چون شما عاجز بودى ، و بايستادم روز احد چون شما بگريختى ، و شب غارجان تسليم كردم چون شما ابا كردى ، و جواب مسائل من دادم چو شما جاهل بودى به آن » ( 1 : 786 ) .
يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ أَنْ تَضِلُّوا ،
خدا بيان مىكند براى شما تا گمراه نشوى » ( 3 : 85 ) . « جلاس گفت : اگر محمّد در اينكه ميگويد ، راست ميگويد ما از خر بتريم . چون انصار بشنيد نام او عامر بن قيس بود . گفت : و اللّه محمّد راست ميگويد و شما از خر بترى ، و بيامد و رسول عليه السّلام را خبر داد » ( 2 : 612 ) . و قس على هذه الأمثلة نظائرها كه چنان كه گفتيم در اين كتاب بيرون از حدّ احصاست » .