چنان كه كسى را از آن دل بنگيرد « 1 » و چنان كه پادشاهان را بارگاه باشد خداى تعالى از بهر هر بهشتى بارگاهى پيدا كند تا وى و مادرش و اهل و پدرش در آنجا بنشينند براحت ؛ قال اللَّه « 2 » تعالى :
جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَها وَ مَنْ صَلَحَ مِنْ آبائِهِمْ وَ أَزْواجِهِمْ وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ
« 3 » . و آن بارگاه مربّع باشد و هزار در دارد و از هر درى فرشتگان ميروند و سلام و تحيّت ميكنند و بهر درى هفتاد جاى حاجبان نشسته باشند چنان كه از هر حاجبى تا بديگر حاجب مسافتى دور باشد قوله تعالى :
وَ الْمَلائِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِمْ مِنْ كُلِّ بابٍ
« 4 »
سَلامٌ عَلَيْكُمْ بِما صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ
« 5 » ؛ يعنى فرشتگان مىآيند و از آن حاجبان دستورى ميخواهند و گروه گروه بهر درى در مىشوند و ايشان را سلام ميكنند كه :
سلام بر شما باد بدان صبرى كه در دنيا كرديد در آن حالى كه خود را از معصيت باز گرفتيد و چون بمصيبتى مبتلا شديد بر آن جزع و زارى نكرديد . قوله تعالى :
سَلامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ
« 6 » ؛ يعنى خداى تعالى به خودى خود بر ايشان سلام كند و آن كلامى باشد كه خداى تعالى در آنجا آفريند و بهشتيان را در شنودن آن راحت بر راحت و شادى بر شادى مىافزايد ، و بهشتيان گاه بر تخت و گاه بر زمين مىنشينند و گاه در تفرّج و تماشا ، و گاه در ديدار پيغمبران و صدّيقان ميروند ، و روزگار بر اين وجه مىگذارند ، و روزگار دراز اين نعمت بر ايشان ناخوش نگرداند و هر دم و هر ساعتى چنان پندارند كه آن نعمت آن ساعت بدين لطيفى بديشان ميرسد و زيادت بر اين نعمت و منّت آن باشد كه ايشان را ندا آيد از خداى عزّ و جلّ كه : شما راست عزّى و نعمتى و دولتى كه هرگز بن در نيايد و آخر نشود و پس از آن خواريى و درويشيى نباشد و بالاى اين توانگريى ، و شما راست جوانى و خرّمى كه پس از
هامش
( 1 ) در نسخهء ديگر : « دل بگردد » .
( 2 ) در اصل هر دو نسخه : « قوله » .
( 3 ) صدر آيهء 23 سورهء مباركهء « رعد » است .
( 4 ) ذيل آيهء 23 سورهء مباركهء « رعد » است .
( 5 ) آيهء 24 سورهء مباركهء « رعد » است .
( 6 ) آيهء 56 سورهء مباركهء « يس » است .