با وى در بهشت جمع نيايد ، و خداى تعالى در هر هفتهء دو بار گناهكاران را عفو كند الّا آنكه مشرك بود ، و آنكه زبان را از مؤمن باز گرفته باشد ، و چون ميان دو كس وحشت بود بهتر ايشان آن كس بود كه به صلح ابتدا كند ، و هر كه ميان دو كس صلح افكند بهر سخنى كه ميگويد همچنان بود كه بندهء آزاد كرده باشد . و آوردهاند كه ببيمار پرسيدن رويد اگر چه راه يك ميل باشد ، و به زيارت مؤمنان رويد اگر چه راه دو ميل بود ، و به صلح كردن رويد ميان دو كس اگر چه راه سه ميل بود .
261 -
أنا فرطكم على الحوض .
( 1 ) من پيشرو شمايم بحوض ؛ يعنى خدا را طلب كنيد تا بقيامت چون تشنه باشيد از حوض من آب خوريد كه خداى تعالى مرا وعده كرده است بحوض كوثر كه آب آن از شير سفيدتر بود ، و از برف سردتر بود ، و از انگبين شيرينتر بود ، و بعدد آن ستارگان كه در آسمانند أوانى « 1 » بر كنار آن نهاده باشند و اللَّه هر كه نماز را [ به پا ] « 2 » بدارد آنجا به من رسد و از آن حوض آب خورد الّا كسانى كه نماز را خوار دارند و بخمر و لهو و آزار خلق و ظلم مشغول شوند .
262 -
انا و كافل اليتيم كهاتين في الجنّة ( و أشار بالسّبّابة و الوسطى )
. ( 2 ) من و آن كس كه يتيم پرورد چون اين هر دو انگشت باشيم در بهشت ؛ و اشاره كرد بانگشت خود اخوان « 3 » و ميانين يعنى هر كه يتيمى را بپرورد يا چيزى كه از پدرش بازماند از بهر وى نگاهدارد تا ضايع نشود با مصطفى عليه السّلام در بهشت
هامش
( 1 ) « أوانى » جمع « آنيه » است و « آنيه » نيز جمع اناء است كه بمعنى ظرف مىباشد .
( 2 ) كلمهء در اينجا ساقط است و ميتواند بود آن « عزيز » يا « گرامى » باشد بقرينهء « خوار بدارد » در ذيل كلام ؛ و معنى به پا داشتن نماز همان اقامهء نماز است كه در آيات و اخبار مانند « اقام الصلاة » و « يقيم الصلاة » بطور وفور وارد است .
( 3 ) ترجمهء كلمهء « سبّابه » است به همين لفظ كه ملاحظه مىشود .