مطلق است ؛ ليكن برخى تصريح كردهاند :
حرمت در صورتي است كه حرامى بر آن مترتّب شود ، مانند الحاق كسى به ديگرى وترتيب اثر دادن به آن . 5 بعضي گفتهاند :
بر حسب ظاهر ، مراد همه از حرمت قيافه شناسى ، صورتي است كه به حرام منجر گردد وگرنه صرف اعتقاد علمي يا ظني به نسب از اين راه حرام نيست . 6
به تصريح برخى ، ياد گرفتن وياد دادن دانش قيافه شناسى جايز است ، به شرط آنكه امر حرامى بر آن مترتب نگردد . 7
قيام
قيام : ايستادن .
قيام به معناى مطلق ايستادن احكامى دارد ( - - ) ايستادن ) ؛ ليكن مقصود در اينجا قيام صلاتي است .
قيام در نماز به گفته بسيارى از فقها عبارت است از راست بودن ستون فقرات پشت در حالت ايستادن فرد روى دو پا .
بنابر اين ، خميده بودن كمر يا انحراف به راست يا چپ به اندازهاى كه صدق ايستاده بودن نكند ، مخلّ به قيام خواهد بود . 1 برخى مفهوم قيام را عرفى دانسته وتعريف ياد شده را چيزى جز همان مفهوم عرفى قيام ندانستهاند . 2 از عنوان ياد شده در باب صلات سخن گفتهاند .
حكم تكليفي : قيام در نمازهاى واجب ، از واجبات نماز است كه ترك عمدى آن موجب بطلان نماز مىشود .
برخى اقسام قيام از أركان نماز به شمار مىرود كه با ترك آن - باوجود قدرت بر آن - چه از روى عمد يا سهو نماز باطل مىشود . 3 قيام ركنى عبارت است از قيام در حال تكبيرة الاحرام ( - - ) تكبيرة الاحرام ) وقيام متصل به ركوع 4 - - ) قيام متصل به ركوع ) .
زيادى در قيام : برخى در تعريف ركن گفتهاند : آنچه كه اخلال به آن ؛ از روى سهو يا عمد موجب بطلان نماز شود ؛
هامش
( 1 ) . لغت نامهء دهخدا ، واژهء « قيافه شناسى »
( 2 ) .
المبسوط 3 / 350 ؛ جواهرالكلام 22 / 92
( 3 ) .
مسالك الأفهام 14 / 147 ؛ مفتاح الكرامة 8 / 140
( 4 ) . الجامع للشرائع / 539 ؛ التنقيح الرائع 2 / 13 - 14
( 5 ) . الدروس الشرعية 3 / 165 ؛ جامع المقاصد 4 / 33 ؛ مسالك الأفهام 3 / 128 - 129 ؛ جواهر الكلام 22 / 92
( 6 ) . كتاب المكاسب 2 / 8
( 7 ) . جواهر الكلام 22 / 92 ) .