ليكن معروف ، زيادى عمدى يا سهوى را نيز در مفهوم اخلال گنجانده وآن را مبطل دانستهاند .
بنابر قول دوم ، برخى گفتهاند : تصوير زيادة در قيام ركنى كه مبطل نماز است ، تنها با زيادى تكبيرة الاحرام وركوع متصور است . در اين صورت ، منشأ بطلان نماز زياد كردن تكبيرة الاحرام وركوع خواهد بود ، نه قيام . 5
قيام در حال قرائت وقيام پس از ركوع ، قيامهاى غير ركنىاند كه تنها ترك عمدى آنها موجب بطلان نماز خواهد شد .
قيام در حال قنوت مستحب است ؛ بدين معنا كه با ترك قنوت - كه مستحب مىباشد - مىتوان آن را نيز ترك كرد ، نه اينكه بتوان قنوت را نشسته خواند . بنابر اين ، قيام در حال قنوت ، واجب شرطي است ، همچون طهارت در نماز مستحب كه شرط صحّت آن مىباشد ( - - ) قنوت ) .
شرايط : اين أمور ، در حال اختيار در قيام معتبر است :
1 ) . انتصاب ( راست بودن كمر ) : بنابر اين ، چنانچه كمر در حال قيام راست نباشد ؛ به گونهاى كه عرفاً قيام بر آن صدق نكند ، قيام محقق نشده است .
2 . استقرار : مكان نمازگزار در حال قيام بايد استقرار داشته باشد وايستادن بر مكان متحرك يا راه رفتن ويا حركت داشتن بدن در حال قيام موجب بطلان نماز است . 6
3 . استقلال : نمازگزار در حال قيام نبايد بر چيزى تكيه كند . اعتبار استقلال در حال قيام مشهور ميان فقها است . 7 برخى تكيه دادن را مكروه دانستهاند . 8
4 . اعتماد بر هر دو پا : در حال قيام ، ايستادن بر يك پا جايز نيست وموجب بطلان نماز مىشود وبنابر قول مشهور ، بايد تكيه بر هر دو پا باشد . 9 آيا واجب است بر همهء كف پا بايستد يا ايستادن بر پاشنه يا بن انگشتان نيز كفايت مىكند ؟
مسئله اختلافى است . 10
در حال قيام نبايد ميان پاها به حدى فاصله باشد كه مخلّ به صدق قيام گردد .
به قول مشهور ، فاصله اندك اشكال ندارد . 11 برخى فاصله بيش از يك وجب را جايز ندانستهاند . 12
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 710
مساهمون: موسسه دائرة المعارف فقه اسلامى بر مذهب اهل بيت ( ع )
ص٧١٠