وَإِنَّ لَهُ عِندَنَا لَزُلْفَى وَحُسْنَ مَآبٍ « 1 » .
« او را به درگاه ما تقرّب است و بازگشتى نيكو . »
از رحمت خدا در آخرت نيز چيزى از آنچه در دنيا به دو داده شد كم نگشت ، زيرا رحمت خدا گسترده است ، پس چگونه اين رحمت نمىتواند به هنگام تقاضا به ما برسد ؟ !
اينك داستان ايّوب را مىخوانيم كه بلا او را در بر گرفت ، مثل و نمونهاى گشت براى تحمّل سختى ، ولى هنگامى كه از خداى خود شفا در خواست كرد و عرض نمود :
. . . أَنِّي مَسَّنِيَ الشَّيْطَانُ بِنُصْبٍ وَعَذَابٍ « 2 » .
« . . . مرا شيطان به رنج و عذاب افكنده است . »
خداوند به او فرمود :
ارْكُضْ بِرِجْلِكَ هذَا مُغْتَسَلٌ بَارِدٌ وَشَرَابٌ « 3 » .
« پايت را بر زمين بكوب ، اين آبى است براى شستشو و اين آبى است سرد براى آشاميدن . »
و بدين ترتيب او را از بيمارى شفا بخشيد و ما به ازاى خسارت او را به او داد و فرمود :
وَوَهَبْنَا لَهُ أَهْلَهُ وَمِثْلَهُم مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنَّا وَذِكْرَى لَأُولِي الْأَلْبَابِ « 4 » .
« و به او خانوادهاش و همچندِآن از ديگر ياران را عطا كرديم و اين خود رحمتى از ما بود و براى خردمندان اندرزى . »
هامش
( 1 ) - سورهء ص ، آيهء 40 .
( 2 ) - همان ، آيهء 41 .
( 3 ) - همان ، آيهء 42 .
( 4 ) - همان ، آيهء 43 .