درونش ستيز با خالق را نشانده باشد ، خويش را نمىنمايانَد ، امّا آن بهره مندى كه اين شناخت را در مىيابد و خداوند قلب او را آكنده به نور ايمان مىكند ، همان كسى است كه در برابر خدا خضوع مىورزد و به درگاه كبريايىاش فروتنى مىورزد و در فكر رسيدن به درجهء خداوندى ، ستيز در مقام كبريايى و قدس اونيست و خداوند قدّوس ، سُبّوح و منزّه است و بزرگتر از آن است كه توصيف شود .
بداء « 1 » ، تجلّى ارادهء خداوندى
از نظر لغوى مفهوم كلمهء « بداء » به معناى پديد آوردن و انشاء است نَه ظهور ، پس « بداء » يعنى پديد آوردن پس از پديد آوردن و ارادهء پس از اراده است ، مثلًا ، در برخى موارد خداوند سبحان وقوع رويداد خاصى را به وجود شرايطى خاص موكول مىكند ، چنان كه در مورد نسخ برخى از آيات قرآن كريم اتفاق افتاد ، كه آن آيات براى شرايط مشخصى بر پيامبر گرامى نازل شد و پس از تغيير اين شرايط ، خداوند آيه مربوطه را نسخ كرد . خداوند مىفرمايد :
مَا نَنَسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنْسِهَا نَأْتِ بِخَيْرٍ مِنْهَا أَوْ مِثْلِهَا . . . « 2 » .
« اگر آيهاى را منسوخ يا ترك كنيم بهتر از آن يا همانند آن را مىآوريم . . . »
يعنى بهتر و يا مانند آيه نسخ شده ، كه با شرايط خاص و واقعيت زندگى شما مناسبت داشته باشد ، نازل مىكنيم .
و نيز خداوند مىفرمايد :
هامش
( 1 ) * بداء در لغت به مفهوم ظهور پيدايش است و در قاموس آمده است كه : بداله في الامر بدوّاً وبداءة : نشأله فيه رأي ، و در المنجد آمده است : بداله في امر : خطر له فيه رأى . مراجعه شود به ص 190 كتاب « تنبيهات حوال المبدء و المعاد » نگاشتهء آيت اللَّه حسينعلى مرواريد . اين كتاب با عنوان « ملاحظاتى پيرامون مبدأ و معاد » ترجمهء حميد رضا آژير هم اينك مىرود كه به زيور طبع آراسته آيد .
( 2 ) - سورهء بقره ، آيهء 106 .