تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اصول حكمت اسلامى و ديدگاه هاى فلسفه بشرى (فارسى) — صفحة 179

مساهمون:

ص١٧٩
يَمْحُوا اللَّهُ مَا يَشَاءُ وَيُثْبِتُ وَعِندَهُ أُمُّ الْكِتَابِ « 1 » . « خداوند آنچه را بخواهد محو مىكند و آنچه را بخواهد اثبات مىكند و امّ الكتاب نزد اوست . » . . . للَّهِ الْأَمْرُ مِن قَبْلُ وَمِنْ بَعْدُ . . . « 2 » . « . . . همهء كارها از آن خداست ، چه پيش از پيروزى و چه پس از آن . . . » در روايات آمده است : « صلهء رحم بر عمر مىافزايد » « 3 » ، يعنى خداوند براى انسانى مثلًا چهل سال عمر در نظر مىگيرد ، ولى هنگامى كه او صلهء رحم به جاى مىآورَد خداوند بار ديگر براى او عمرى طولانىتر مقرر مىكند و اين البتّه پيرو حكمت الهى است . داستان يونس نبى عليه السلام به همين حقيقت اشاره دارد كه همان قدرت است بر انجام كارى و اراده كردن آن هر گاه كه بخواهد و هرگونه كه مشيّتش تعلّق گيرد ، زيرا خداوند متعال به او دستور داد شهر را ترك كند چرا كه به زودى بر قوم او عذاب نازل مىشد و حضرت يونس عليه السلام فرمان خدا را گردن نهاد ، ولى هنگامى كه پس از مدتى به شهر بازگشت شهر و مردم آن را همان گونه يافت كه تركشان كرده بود ، نه عذابى بديشان نازل شده بود و نَه قومش هلاك شده بودند . او با شگفتى از خدايش راز اين امر را جويا شد و خداوند او را آگاه گردانيد كه قومش اندكى پيش از نزول عذاب ايمان آورده‌اند و لذا دليل عقاب منتفى شده است . خداوند مىفرمايد : فَلَوْلَا كَانَتْ قَرْيَةٌ آمَنَتْ فَنَفَعَها إِيمَانُهَا إِلَّا قَوْمَ يُونُسَ لَمَّا آمَنُوا كَشَفْنَا عَنْهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَمَتَّعْنَاهُمْ إِلَى حِينٍ « 4 » .
هامش
( 1 ) - سورهء رعد ، آيهء 39 . ( 2 ) - سورهء روم ، آيهء 4 . ( 3 ) - بحارالانوار ، ج 5 ، ص 138 . ( 4 ) - سورهء يونس ، آيهء 98 .