لَا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ « 1 » .
« جز پاكان آن را لمس نكنند . »
پاكى با همهء مفهوم پاكيزگى ، بى آلايشى ، خلوص ، فروتنى و تسليم ، زيرا انسان پاك ، خالص و باصفا همان كسى است كه به مقام قرب الهى و شناخت حقيقى قرآنكريم دست مىيابد ؛ مقامى كه انسان كافر ، تبهكار ، فخر فروش و زورگو نمىتواند بدان رسد ، كسى كه در تاريكيهاى تباهى ، كفر ، كبر ، خود فروشى و ديگر صفات پليدى غوطه و راست ، كه پردهء ميان او و ديدار خداوند است ، خواب آن را هم نمىتواند ببيند :
وَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ جَعَلْنَا بَيْنَكَ وَبَيْنَ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ حِجَاباً مَسْتُوراً * وَجَعَلْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَن يَفْقَهُوهُ . . . « 2 » .
« و هنگامى كه قرآن مىخوانى ما ميان تو و كسانى كه به آخرت ايمان نمىآورند پردهاى بستر قرار مىدهيم و بردلهايشان پوششها مىنهيم تا آن را درنيابند . . . »
بازگشتى كوتاه كه آدمى از لابلاى آن به خويشتن خويش نظر مىكند و ذات خود را مورد بازنگرى قرار مىدهد موجب مىشود كه خود را خالى از دو حالت نيابد كه ديگر حالت سومى بدان مترتّب نيست . او بدون هيچ گونه ترديدى هنگامى كه با همهء جوارح خود در برابر خداوند تبارك و تعالى خشوع مىورزد ، هنگامى كه هرگونه شائبه و كاستى را از خود مىزدايد و از پستيها دورى مىگزيند نور ديدار خداوند متعال و نزديكى به او را احساس مىكند . . .
اين از آن روست كه مقام خداوند عزّوجلّ مقامى است پاك و منزّه ، پاكيزه كه جز انسان بدور از هرگونه پَستى و پاك از هر گونه پليدى نمىتواند به استقبال چنين مقامى برود . آدمى هنگامى كه خشوع مىورزد خود را به خدا نزديك مىداند
هامش
( 1 ) - سورهء واقعه ، آيهء 79 .
( 2 ) - سورهء اسراء ، آيات 45 - 46 .