هراس اشك از ديدگان فرو مىغلتانَد .
شناخت خدا ، بزرگترين نعمت
درك آيات قرآن كريم و رسيدن به سطح تدبّر در آن و برگرفتن جلوهاى خداوند حكيم در پرتو قرآن كريم ، به طور كلّى به شيوهء برخورد آدمى با آيات كريمه آن ، بستگى دارد ، زيرا استقبال از اين نور الهى كه خداوند سبحان آن را در لابلاى قرآن مجيد به ارمغان نهاده و از طريق سخنان پيامبر صلى الله عليه و آله و امامان عليهم السلام تفسير مىشود ، خود به مثابهء نزديكى به خداوند متعال است ، زيرا نزديكى به خداوند عزّوجلّ و اوج گرفتن به سوى او ، همان شناخت خداى جهانيان است كه گام نخست دين به شمار مىآيد . مراد ما از نزديكى در اين جا ، مسافت نيست ، زيرا خداوند متعال با مسافت از بندگان خود دور نيست ، بلكه چونان علم و احاطه ، نزديك است و چونان عظمت و مجد ، دور : « آن كه دور است و ديده نمىشود و نزديك است تا جايى كه گواه زمزمههاست . » « 1 »
شايد آنچه يك بندهء مؤمن پيرامون خالص بودن اعمال شايستهء خود بدان مىانديشد اين است كه خشنودى خداوند بزرگ و در نتيجه بهشتهاى برين را بدست آورَد . خداوند سبحان در قرآن كريم مىفرمايد :
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ كَانَتْ لَهُمْ جَنَّاتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلًا « 2 » .
« كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته كردند مهمانسراهايشان باغهاى فردوس است . »
گفتنى است بهشتى كه خداوند به بندگان پرهيزكار و نزديك خود وعده داده چنين است :
هامش
( 1 ) - دعاى افتتاح ، از كتاب مفاتيح الجنان : « الَّذى بَعُدَ فَلا يُرى ، وَقَرُبَ فَشَهِدَ النَّجْوى » .
( 2 ) - سورهء كهف ، آيهء 107 .