تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان بينه رحمت در مراثى قتيل امت و اهلبيت عصمت (فارسى) — صفحة 38

مساهمون:

ص٣٨
وز غم طفلان وز غم زينب * دل پر از آه و ديده چون دريا آهُ و واويلا الخ
گفت اى لشكر من نيم كافر * مصطفى جدّم باب من حيدر تشنه مىبُريد رأسم از پيكر * از عطش تابم رفته از اعضا آه و واويلا الخ
منكه بىياران از جهان سيرم * زين جراحتها زود مىميرم آخر اى مردم چيست تقصيرم * تشنه جان بدهم بر لب دريا آه و واويلا الخ
آخر اى لشكر من مسلمانم * ثقل پيغمبر عدل قرآنم گر همه نبود بس كه مهمانم * كى كشد كافر تشنه مهمانرا آه و وايلا الخ
شِمر دون رحمى كن به حال من * رحمى اى ظالم بر عيال من قطرهء آبى كن حلال من * ب لگد مشكن سينهء سينا آه و وايلا الخ

ايضا نوحهء سينه‌زنى

اى تشنه‌كام بىيار حُسين واى * مقتول شمر خونخوار حُسين واى حُسين واى اى شاه بى عَلَمدار حُسين واى حُسين واى
سَر از تنت بُريدند حُسين واى حُسين واى * جسمِت به خون كشيدند حسين واى
جُرمت مگر چه ديدند حُسين واى * ( آه از جفاى اشرار حُسين واى حُسين واى )
بر نوك نى سَرِ تو حُسين واى * در چشم خواهر تو حُسين واى جان بر لبش نمودار حُسين واى حُسين واى
نعشت به خاك عريان حسين واى * افتاده در بيان حُسين واى