پامال سمّ اسبان حُسينواى * ( با زخمهاى بسيار حُسين واى حُسين واى )
ايشاه ياورت كو حُسين واى * شهزاده اكبرت كو حُسين واى
نوباوه اصغرت كو حُسين واى * ( گشتى تو بى كَس و يار حُسين واى حُسين اى )
كو عون و جعفر تو حُسين واى * كُو شش برادر تو حُسين واى
كو مير لشكر تو حُسين واى
خواموش شد بيكبار حُسين واى حسين واى
بر نعش تو سكينه حُسين واى * با ناله آن حزينه حُسين واى
گويد ز سوز سينه حُسين واى * ( اين غم چسان دهم بار حسين واى حسين واى )
اى باب تا جدارم حُسين واى * بودى تو غمگُسارم حُسين واى
ديگر پس از تو خوارم حُسين واى * ( در چنگ قوم كفّار حُسين واى حسين واى )
بابا كه سر بُريدت حُسين واى * كرد از جفا شهيدت حُسين واى
در خاك و خون كشيدت حُسين واى * ( گشتيم ما گرفتار حُسين واى حُسين واى )
ايضا نوحهء سينىزنى
اى سر جدا حُسين واى * بهر خدا حُسين واى
اى پُر بلا حُسين واى * در كربلا حُسين واى
بابا چرا افتاده سر در بدن ندارى * افتادهاى بخوارى بر تن كفن ندارى
بابا چرا تو بر تن يك پيرهن ندارى * كو جامه و لباست چون شد بتن ندارى
بابا چرا ندارى بَر تن ردا حُسين واى
بابا كدام ظالم سر از تنت بُريده * بابا كدام بيرحم نعشت به خون كشيده
رحمى نكرده بر من گويا مَرا نديده * بابا بنوك نيزه كى پهلويت دريده
كى اينچنين بُريدت سَر از قفا حُسين واى
بابا زدند لشكر آتش بخيمهگاهت * سر كنده شد بصحرا اطفال بىگناهت