در تبيين روايات تعيين " ميزان آب كر " نيز مىتوان گفت تعيين دو معيار براى ميزان آب كر شبيه تعيين معيار حدّ ترخّص براى شكسته خواندن نماز مسافر است ، زيرا در روايات مربوط به قصر نماز مسافر نيز دو معيار براى تعيين حدّ ترخص ذكر شده است . در برخى روايات براى تعيين معيار حدّ ترخص مىفرمايد : « إذا خفي الأذان فقصّر » « 1 » ، و در برخى روايات ديگر مىفرمايد : « إذا خفيت الجدران فقصّر » « 2 » .
در تبيين اين دو گونه روايت اغلب فقها فرمودهاند كه هيچ يك از اين دو عبارت مفهوم ندارند و پنهان شدن هر يك از " ديوار " و " اذان " موجب شكسته شدن نماز است .
در مورد معيار تعيين آب كر هم مطلب به همين شكل است ، زيرا در يك روايت مقدار كر ، سه وجب در سه وجب ذكر شده و در روايت ديگر 1200 رطل آمده است ، و واقعيت اين است كه در عالم خارج اين دو با هم فرق دارند و هر كدام كه حاصل شد ، مقدار كرّ حاصل شده است . البته مقدارى كه با سه وجب محاسبه مىشود - كه فتواى ما هم بر كفايت آن در مقدار كرّ است - با مقدارى كه بر اساس وزن بدست مىآيد به هم نزديك هستند .
هامش
( 1 ) - هنگامى كه صداى اذان به گوش نرسيد نماز شكسته مىشود .
( 2 ) - هنگامى كه ديوارهاى شهر ناپديد شدند نماز شكسته مىشود .