فصل چهارم : نقش بيعت در عصر حضور و غيبت
مفهوم بيعت
بيعت به معناى تعهّد و پيمان است ، كه بيعتكنندگان تعهّد مىدهند تا نسبت به كسى كه با او بيعت مىكنند وفادار باشند و اين بستگى دارد به آنچه از جانب بيعت شونده پيشنهاد مىشود .
ازاينرو بيعت در مواردى به كار مىرود كه از جانب مقام والايى در رابطه با امر مهمّى پيشنهاد مىشود كه به همراهى و يارى بيعتكنندگان نيازمند باشد ، تا امكانات خود را در اختيار او بگذارند و در تحقّق يافتن آن امر مهم بكوشند .
در حقيقت ، اين بيعتشونده است كه تعهّد مىگيرد ، و بيعتكنندگان تعهّد مىدهند .
معنى ياد شده از موارد كاربرد اين واژه در قرآن بدست مىآيد :
« يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذا جاءَكَ الْمُؤْمِناتُ يُبايِعْنَكَ عَلى أَنْ لا يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَيْئاً وَ لا يَسْرِقْنَ وَ لا يَزْنِينَ وَ لا يَقْتُلْنَ أَوْلادَهُنَّ وَ لا يَأْتِينَ بِبُهْتانٍ يَفْتَرِينَهُ بَيْنَ أَيْدِيهِنَّ وَ أَرْجُلِهِنَّ وَ لا يَعْصِينَكَ فِي مَعْرُوفٍ فَبايِعْهُنَّ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ »
« 1 » .
خداوند در اين آيه به پيامبر دستور مىدهد كه هرگاه زنان مؤمنه نزد تو آمدند و تعهّد نمودند تا كار خلافى مرتكب نشوند و از تو فرمان ببرند ، تعهّد آنان را بپذير .
هامش
( 1 ) . سورهء ممتحنة 60 : 12 .