مورد عنايت اويند .
پس امكان آگاهى از آيندهء پنهان ، براى افراد مورد عنايت حضرت حق ميسّر است .
در روايات صحيحه آمده : خداوند را دو گونه علم است ، علم مكنون ، كه آگاهى از آن براى هيچكس ميّسر نيست . و علم ديگرى كه در اختيار فرشتگان مقرّب قرار مىدهد و انبياء و اولياى مقرّب نيز از آن برخوردارند .
امام محمّد باقر عليه السّلام مىفرمايد :
« إنّ للّه علمين ، علم عنده لم يطلع أحدا من خلقهه ، و علم نبذه الى ملائكت و رسله ، فما نبذه الى ملائكته فقد انتهى إلينا » « 1 » .
پيرامون نزول فرشتگان در شبقدر ، رواياتى در دست است كه علم به تقديرات تا يك سال به امام وقت داده مىشود .
امام محمّد باقر عليه السّلام نيز فرموده است :
« و لقد قضى أن يكون فى كل سنة ليلة يهبط فيها بتفسير الأمور إلى مثلها من السنة المقبلة » « 2 » .
علاوه ، طبق روايات صحيحه ، امام وقت اگر چيزى را بخواهد بداند ، خداوند علم آن را به وى ارزانى مىدارد .
امام جعفر بن محمّد صادق عليه السّلام فرمود :
« إذا أراد الإمام أن يعلم شىءا ، أعلمه اللّه ذلك » « 3 » روايات در اين زمينه بسيار است كه علاوه بر صحّت و استفاضهء سند ، با ظاهر قرآن نيز موافقت دارد و مخالفتى با آن ندارد ، چنانچه از ديدگاه عقل نيز اشكالى در اين نيست .
تفويض در تدبير
تفويض در تدبير ، به معناى واگذارى مطلق نيست ، بلكه مقصود ، واسطه بودن در افاضه از جانب حق تعالى است كه خداوند همانگونه كه فيض و بركات خود را
هامش
( 1 ) . رجوع شود به : كافى شريف ج 1 ص 147 و 255 . و بحار الانوار ج 4 ص 110 .
( 2 ) . كافى شريف ج 1 ص 250 و بحار الانوار ج 94 ص 20 .
( 3 ) . كافى شريف ج 1 ص 258 .