خلاصهء ترجمه : خداوند ، پيامبرش را به بهترين وجهى تربيت نمود ، تا او را به سر حدّ كمال رسانيد . سپس أمر دين و رسيدگى به شؤون امّت را به او سپرد ، تا بندگان شايستهء خدا را رهبرى كند . آنگاه فرمود : آنچه را پيامبر دستور مىدهد پيروى كنند .
پيامبر ، همواره رفتارى استوار و در كارها موفّق ، و مؤيّد به « روح القدس » بود ، تا در سامان دهى امور مردم و سياستگذارى ، هرگز نلغزد و راه اشتباه نرود .
پس به آداب الهى متأدّب گرديده . ازاينرو مجاز گرديد تا بر عدد ركعات نماز بيافزايد . و نوافل را دو برابر فرايض تشريع كند . و علاوه بر روزهء واجب كه از جانب خداوند است ، در ماه شعبان و هر ماه سه روز روزه داشتن را ، سنّت نهاد .
خداوند ، خمر را حرام نمود . و پيامبر هر نوشابهء مستكنندهاى را ، خداوند هم آنچه را كه پيامبرش سنت نهاد يا تشريع نمود ، پذيرفت و امضا نمود .
ازاينرو ، تمامى تشريعات پيامبر ، مورد توافق با تشريع الهى قرار گرفته . و بر مردم واجب گرديده تا كاملا در پيشگاه تشريعات پيامبر و دستورات وى همانند تشريعات و دستورات الهى ، سر تسليم فرود آورند .
نكتهء جالب در اين حديث شريف ، عبارت « فأجاز اللّه له ذلك » كه تكرار شده و در ديگر روايات نيز آمده ، اشاره به آن است كه تشريعات پيامبر - چون وفق بينش الهى بوده - كاملا مورد اذن و رضايت خداوند قرار گرفته ، و دليل بر آن است كه پيامبر اكرم آنچه را تشريع مىفرمود ، با قطع و يقين كه مورد اذن و رضايت الهى است ، دستور مىداد .
علّامهء طباطبائى قدّس سرّه در اين زمينه مىفرمايد :
« و المراد بتفويضه أمر خلقه - كما يظهر من الروايات - امضاؤه تعالى ما شرّعه النبى صلّى اللّه عليه و إله لهم ، و افتراض طاعته فى ذلك ، و ولايته أمر الناس . و أمّا التفويض بمعنى سلبه تعالى ذلك عن نفسه و تقليده صلّى اللّه عليه و إله لذلك ، فستحيل » « 1 » .
هامش
( 1 ) . تفسير الميزان ج 19 ص 242 .