كن كه قسمت اول اين آيهها « 1 » - كه دربارهء افراد فاسد سخن مىگويد - در شأن على نازل شده است و آيهء " و من الناس من يشري نفسه . . . " در شأن ابن ملجم نازل شده است » .
سمره اين پيشنهاد را نپذيرفت . معاويه گفت : « دويست هزار درهم » . باز نپذيرفت . معاويه گفت : « سيصد هزار درهم » . سمره قبول نكرد . معاويه گفت :
« چهارصد هزار درهم » ، آنگاه سمره پذيرفت و بر منبر رفت و آن حديث ساختگى را همان گونه كه معاويه مىخواست ، براى مردم خواند .
وجود چنين افرادى در تاريخ اسلام براى ما شرمآور است ؛ بااينحال ، متأسفانه ، برخى از مسلمانان ، صحابه را همچون ائمه عليهم السّلام ، معصوم مىدانند .
سمره در پايان عمرش به مرضى دچار شد كه همواره از سرما مىلرزيد . پزشكان تجويز كردند كه ديگى پر از آب را روى آتش بگذارند تا جوش بيايد . سپس تختهاى روى آن ديگ قرار دهند و سمره را روى آن تخته بنشانند تا بخار آب جوش او را گرم كند . يكى از روزها كه سمره روى ديگ آب جوش نشسته بود و از سرما مىلرزيد ، تختهها شكست و سمره درون ديگ افتاد و مرد . « 2 »
هامش
( 1 ) . بقره ، 204 - 206 .
( 2 ) . ر . ك : قاموس الرجال ، ج 5 ، ص 312 - 315 .