پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ثابت مىكند . وى مىگويد : « به عقيدهء ما فردى بايد جانشين پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله شود كه به تصريح آيهء مباهله خود پيغمبر شناخته شده است .
مراد آيه - كه مىگويد : " على عليه السّلام خود پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله است " - اين نيست كه شخص على عليه السّلام همان شخص پيامبر باشد ؛ بلكه منظور اين است كه در همهء صفات كمالى ، به جز مقام رسالت ، همانند اوست .
ازاينرو پس از رحلت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ، شخصى كه در همهء صفات ، همانند پيامبر است بايد جانشين ايشان شود . پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله كاملترين مخلوق است و تصرفاتش بر ديگران اولويت دارد و كسى كه با پيامبر در همهء ويژگىها مساوى باشد ، همانند پيامبر كاملترين مخلوق است و تصميمش بر تصميم ديگران اولويت دارد » .
علامهء حلى در ادامه مىگويد : « اين آيه بهترين دليل برترى مرتبهء مولايمان امير مؤمنان عليه السّلام است ؛ چرا كه خداوند به تساوى وى با نفس پيامبر صلّى اللّه عليه و آله حكم كرده است و خداوند او را براى يارى پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله در جايگاه خطير دعا كردن برگزيد . چه فضيلتى از اين بالاتر كه خداوند به پيامبرش دستور دهد كه براى توسل و دعا از او ( على ) كمك بخواهد . آيا اين جايگاه رفيع براى شخصى غير از او وجود دارد ؟ » « 1 »
علامهء مظفر در كتاب دلائل الصدق در توضيح سخنان علامهء حلى مىگويد :
« اين آيه بر امامت مولا امير مؤمنان عليه السّلام پس از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله دلالت مىكند ؛ چرا كه ايشان در همهء ويژگىها و فضايل ، به جز نبوت ، با پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مساوى است كه اولويت پيامبر بر ديگران ، از جملهء اين ويژگىهاست . كسى كه نفس او نفس پيغمبر است ، زير دست هيچكس قرار نمىگيرد ، همان گونه كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله زير دست هيچكس نبود » .
مرحوم مظفر در ادامه مىگويد : « بلكه تنها از يك جنبهء اين آيه مىتوانيم امامت
هامش
( 1 ) . دلائل الصدق ، ج 2 ، ص 82 و 83 .