هر دو جهت زيادت ونقص را منكرند . آنان مىگويند قرآن همچنان كه بر پيامبر أكرم صلّى اللّه عليه وآله نازل شده تاكنون دست نخورده است واز گزند تحريف ، به طور مطلق ، در أمان بوده است ، زيادت ، نقص وتبديل وتغييرى در آن حاصل نشده است » « 1 » .
علامه شيخ رحمت اللّه هندى دهلوى در كتاب نفيس خود « اظهار الحق » « 2 » به تفصيل در نزاهت وبرائت شيعه از قول به تحريف سخن گفته است . مجموع گفتار أو را در صيانة القرآن آوردهايم . همچنين أستاذ معاصر ، محمد عبد اللّه درّاز در كتاب پرارج خود ، « المدخل إلى القرآن الكريم » « 3 » ، از شيعه دفاع نموده ، ساحت آنان را از اين تهمت مبرّا دانسته است . أستاذ شيخ محمد محمد مدنى ، رئيس دانشكده الهيات دانشگاه الأزهر در « رسالة الاسلام » « 4 » به تفصيل واستشهاد فراوان از موضع شيعه دفاع كرده وبه طور كلى اين نسبت را به شيعه نسبت ظالمانه گرفته است « 5 » .
منشأ قول به تحريف
منشأ قول به تحريف ، رواياتى است كه در كتب حديثي أهل سنت وشيعه آمده است ، ظاهر آن روايات ، به تحريف كتاب دلالت دارد وهمواره علما ومحققان شيعه وسنى در صدد چارهجويى اينگونه روايات بودهاند . اين روايات يا سندهاى ضعيف وفاقد اعتبار دارند يا دلالتهاى نارسا وقابل تأويل . در كتب أصولي وكلامي اين روايات به طور كلى مردود شناخته شده است . علامه شيخ محمد جواد بلاغى در مقدمهء تفسير « آلاء الرحمن » مىگويد :
« در جملهء رواياتى كه حاجى نوري در اين باره آورده است ، رواياتى وجود دارد كه هرگز احتمال صدق آنها نمىرود . برخى از نظر مفهوم اختلاف بسيار دارند وبه تنافى وتعارض منتهى مىگردند . به علاوة سند بيشتر اين روايات به كساني باز
هامش
( 1 ) ر . ك : أبو الحسن علىّ بن إسماعيل اشعرى ، مقالات الإسلاميين ، ج 1 ، ص 120 - 119 . صيانة القرآن من التحريف ، ص 81 - 79 .
( 2 ) اظهار الحق ، ج 2 ، ص 209 - 206 .
( 3 ) المدخل إلى القرآن الكريم ، ص 40 - 39 .
( 4 ) رسالة الاسلام ، شمارهء 44 ، ص 385 - 382 .
( 5 ) ر . ك : صيانة القرآن من التحريف .