قداست مقام أنبيا
قرآن ، انبياى عظام الهى را در والاترين مقام قداست قرار داده ، سرآمد بندگان خالص حق تعالى شمرده است . اينان نخبگان وبرگزيدگان خلايق بشمار مىروند .
« إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى آدَمَ وَنُوحاً وَآلَ إِبْراهِيمَ وَآلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمِينَ
« 1 » ؛ خداوند ، آدم ونوح وآل إبراهيم وآل عمران را بر جهانيان برگزيد » .
در سورهء انعام ( آيههاى 87 - 84 ) پس از آنكه از پيامبرانى مانند إسحاق ويعقوب ، نوح ، داود وسليمان وأيوب ، يوسف وموسى وهارون وزكريّا ويحيى وعيسى وإلياس وإسماعيل ويسع ويونس ولوط ، وپدران وفرزندان وبرادران آنان ياد مىكند ، آنان را به « محسنين » و « صالحين » وصف مىكند ، كه آنان را بر جهانيان برترى داده وبه راه راست هدايت نموده است .
در آيات وسورههاى ديگر با بهترين وصفى آنان را ستوده است كه با مختصر مراجعه به قرآن كريم اين ستايش والا به خوبى آشكار مىشود .
اينگونه تعبيرها در مورد پيامبران واولياى الهى مخصوص قرآن است . در ساير متون تعبيرات ناروا در اين زمينه زياد به چشم مىخورد . دربارهء حضرت نوح نوشتهاند شرابخوار مستى بود كه از شدّت بىهوشى برهنه ومكشوفالعوره در ميان چادر افتاده بود « 2 » . دربارهء حضرت إبراهيم نوشتهاند كه همسر خود را به دروغ خواهر معرفى كرد تا جان ومال خود را حفظ نمايد « 3 » . در صورتي كه هاجر در آن هنگام در سنين بالاى عمر خويش در حدود هفتاد سالگى بود وجاى واهمه نبود كه فردى غيور مانند حضرت إبراهيم ، ناموس خود را فداى جان ومال خود كند .
دربارهء حضرت لوط گفتهاند كه در حال مستى با دخترانش درآميخت وآنان را آبستن نمود « 4 » . دربارهء حضرت يعقوب كه با خداوند كشتى گرفت وبر أو چيره گشت ونبوّت از أو بستاد « 5 » .
همچنين نوشتهاند كه ودائع نبوت را از پدرش إسحاق با تزوير در ربود « 6 » . داستان
هامش
( 1 ) آل عمران 3 : 33 .
( 2 ) سفر پيدايش ؛ باب 9 ، شمارهء 24 - 18 .
( 3 ) همان ؛ باب 12 .
( 4 ) همان ؛ باب 19 .
( 5 ) همان ؛ باب 32 ، شمارهء 29 - 22 .
( 6 ) همان ؛ باب 27 .