تلاوت قرآن ، صداى خوش سفارش شده است واز قارى خواستهاند كه نكات ظريف تلاوت - أعم از كشيدن صدا ويا زير وبم آن وترجيع قرائت وغيره - را رعايت كند . در اينجا به بازگويى چند روايت در اين زمينه مىپردازيم :
رسول اللّه صلّى اللّه عليه وآله فرمود : « هر چيزى زيورى دارد وزيور قرآن آواز خوش است » .
« زيباترين زيبايىها ، يكى موى زيباست وديگرى آواز وصداى دلكش » .
« قرآن را با آواز ونواى [ متين ] عرب بخوانيد واز آواز [ مبتذل ] أهل فساد وگنهكاران كبيره پرهيز كنيد » « 1 » .
« آواز خوش زيورى براي قرآن است » .
« قرآن را با صداى خود خوش كنيد ؛ زيرا صداى خوش زيبايى قرآن را افزون مىكند » .
« قرآن را با آوازتان زينت بخشيد » .
امام صادق عليه السّلام نيز در تفسير آية :
« وَرَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا »
« 2 » فرموده است : « به اين معناست كه آن را با تأنّى بخوانيد وصدايتان را خوش داريد » « 3 » .
امام باقر عليه السّلام فرموده است : « قرآن را با آواز بخوانيد ؛ زيرا خداوند - عزّ وجلّ - دوست مىدارد كه با صداى خوش قرآن خوانده شود » « 4 » .
رسول اللّه صلّى اللّه عليه وآله فرمود : « قرآن با آهنگى حزين نازل شده ، پس آن را با گريه [ برخاسته از وجد ] بخوانيد واگر گريه نكرديد ، لحن گريه به خود بگيريد وآن را با آواز خوش بخوانيد ، كه هركس آن را با آواز خوش نخواند ، از ما نيست » .
« از ما نيست هركس قرآن را با آواز خوش نخواند » « 5 » .
امام صادق عليه السّلام فرمود : « قرآن با حزن نازل شده ، پس آن را با لحنى حزين بخوانيد » « 6 » .
البتة سخنانى كه معتمدان از پيامبر أكرم صلّى اللّه عليه وآله نقل كردهاند فراوان ودليل اثباتى
هامش
( 1 ) الكافي ، ج 2 ، ص 616 - 614 ، شمارههاى 9 - 8 - 3 .
( 2 ) مزّمّل 73 : 4 .
( 3 ) بحار الأنوار ؛ ج 89 ، كتاب القرآن ، شمارهء 21 ، ص 195 - 190 .
( 4 ) الكافي ؛ ج 2 ، ص 616 ، شمارهء 13 .
( 5 ) بحار الأنوار ؛ ج 89 ، ص 191 .
( 6 ) الكافي ؛ ج 2 ، ص 614 ، شمارهء 2 .