قلبه . قلوبهم غلف . صرف قلبه . قلبه في غطاء . في غشاء . زاغ قلبه . مرض قلبه . أضلّه اللّه على علم .
لغات غريبه
آيا در قرآن لغات غريبه وجود دارد ؟ مقصود از لغات غريبه ، ألفاظ وكلمات نامأنوسى است كه شنيدن آن بر طبع گران مىآيد ووجود آن در كلام موجب خلل در فصاحت مىگردد . چنين ألفاظ غريبى هرگز در قرآن نبوده ودر شأن قرآن نمىباشد ، زيرا قرآن در بالاترين مرتبهء فصاحت قرار دارد وهيچگاه كلمات غريبه در آن به كار نرفته است . آرى ، غرابت معناى ديگرى نيز دارد كه در قرآن به كار رفته است : غرابت در عرف محلّى . قرآن - أحيانا - ألفاظ وكلماتي را مورد استعمال قرار داده كه براي بيشتر عرف محلّى تازگى داشته ، معناى آن بر آنان چندان روشن نبوده است ، زيرا قرآن از لغات تمامى قبايل عرب استفاده كرده ، وحتى برخى كلمات را كه ريشههاى آن از غير عرب گرفته شده به كار برده است ؛ كه بعضا معاني آنها براي فرد فرد عرب روشن نبوده است .
قرآن گاه برخى كلمات شيوا را كه مورد استعمال قبايل مختلف عرب بوده به كار برده است ، گرچه اين كلمات أحيانا براي ديگر قبايل تازگى داشته ونامأنوس مىنموده است . غريب بدين معنا در قرآن وجود دارد وبه فصاحت آن خللى نمىرساند .
قبايل عرب همان گونه كه در أمور سياسي ونظامى واجتماعي ونيز اقتصادى وفرهنگى از هم پراكنده بودند ، از لحاظ زبان ولغت نيز از هم جدا بودند ودر حالت پراكندگى به سر مىبردند . بسيارى از كلمات واصطلاحات در ميان برخى قبايل رواج داشته كه قبايل ديگر از آن بىخبر بودند . قرآن از تمامى اين لغات بهره جسته ومناسبترين كلمات را از هر قبيله انتخاب كرده وبه كار برده است واز اين راه يك نوع آگاهى عمومى در دسترس تمامى عرب قرار داده وخود خدمت فرهنگى ، أدبي ولغوى به عرب نموده ، وحدت لغت در ميان عرب ايجاد نموده است . لذا نه فقط استعمال اينگونه ألفاظ به فصاحت قرآن خللى نمىرساند ، بلكه يكگونه شيوهء