قرائت مىكرده است . اين كه در أحاديث أهل بيت عليهم السّلام آمده است قرآن را به كيفيت عربى خالص قرائت كنيد « 1 » ، از نظر علاقهء شديدي است كه به حفظ لغت أصيل قرآن داشتهاند ولغت أصيل ، همان لغت فصيح عرب ولهجهء رايج آن است ، تا قرآن از هرگونه تغيير وغلطخوانى مصون باشد ودگرگونى در آن راه نيابد .
تدوين قرائتهاى معروف
مسلمانان در صدر أول ، قرآن را بهنحوىكه از أصحاب پيامبر صلّى اللّه عليه وآله مىشنيدند وفرا مىگرفتند ، قرائت مىكردند وپس از صحابه ، از تابعين وپيشوايان بزرگى كه در شهرهاى آنان به سر مىبردند ، قرآن را مىآموختند ؛ از جملهء اين افراد كه در مدينه بودند مىتوان سعيد بن المسيّب ، عروة بن الزبير ، سالم بن عبد اللّه العدوي ، معاذ بن الحارث ، عبد الرحمن بن هرمز ، محمد بن مسلم بن شهاب ، مسلم بن جندب وزيد بن اسلم را نام برد . در مكة عبيد بن عمير ، عطاء ، طاووس ، مجاهد ، عكرمة وعبد اللّه ابن أبي مليكه . در كوفه علقمة ، اسود ، مسروق ، عبيده ، عمرو بن شرحبيل ، حارث بن قيس ، ربيع بن خثيم ، عمرو بن ميمون ، أبو عبد الرحمن السلمى ، زر بن حبيش ، عبيد بن نضله ، أبو زرعه ، سعيد بن جبير ، إبراهيم نخعى وشعبى . در بصره عامر بن عبد قيس ، أبو العالية ، أبو رجاء ، نصر بن عاصم ، يحيى بن يعمر وجابر بن زيد .
در شام ابن أبي شهاب وخالد بن سعيد ، مصاحب أبو الدرداء ، را مىتوان نام برد .
اينان ونظايرشان ، علما ودانشمندان امّت در بلاد ومرجع مسلمانان در زمينههاى مختلف معارف اسلامى آنروز به شمار مىآمدند . امّا برجستگى اينگونه افراد در يك زمينهء خاص نظير قرائت قرآن نبود ، بلكه اينان به طور عام علماى آن دوره شناخته مىشدند .
پس از گذشت آن دوره ، گروهى فن قرائت وفرا گرفتن وآموختن آن را رشتهء اختصاصى خود قرار دادند وبه اين رشته توجهى خاص مبذول داشته ودر قرائت قرآن وآموزش آن شهرت يافتند ، تا اينكه در مقام امامت فنّ قرار گرفتند كه پيشوايى مردم را در اين زمينه به عهده داشتند ومردم از مناطق مختلف به سوى آنان
هامش
( 1 ) ر . ك : وسائل الشيعة ، جلد 6 ، ص 222 ، باب 30 از أبواب قرائت قرآن شمارهء 1 .