و مرفوعه صريح در عكس مطلب مذكور است يعنى ترجيح به شهرت را بر ترجيح به صفات مقدم داشته يعنى اگر دو حديث تعارض كردند و احدهما مشهور ولى رواتش عادل و فقيه و . . . هستند و ديگرى شاذ ولى روات آن اعدل و افقه و . . . مىباشند حديث مشهور مقدم است آرى اگر هر دو حديث مشهور يا هر دو شاذ بودند آنگاه نوبت به ترجيح به صفات راوى مىرسد دقيقا برعكس مقبوله .
حال اين تعارض را چگونه حل كنيم ؟ آيا مقبوله را ترجيح دهيم ؟
يا مرفوعه را ؟ مرحوم شيخ در رابطه با حلّ تعارض ميان اين دو حديث سه فراز از بحث دارند :
فراز اوّل : هيچكدام از مقبوله و مرفوعه بر يكديگر برترى ندارند بلكه هركدام از جهتى قوى و از جهتى ضعيف هستند
امّا مقبوله : جهت قوتش آنست كه شهرت روائى دارد و مشهور ارباب حديث به ويژه صاحبان كتب اربعه [ مشايخ ثلاثه شيعه ] آن را به اسناد خود نقل كردهاند و از سوى فقهاء تلقى به قبول شده و در حكم حديث صحيح و معتبر است و اينها سبب قوت است و جهت ضعفش آنست كه : مشهور فقهاء در رابطه با ترجيح به صفات راوى يا به شهرت روائى از آن اعراض كرده و طبق آن فتوا ندادهاند بلكه از قديم الايام سيرهء مستمرهء فقهاء بر اين سارى و جارى بوده كه طبق مرفوعه عمل مىكردند يعنى ترجيح به شهرت را بر ترجيح به صفات مقدم مىداشتند
و امّا مرفوعه : جهت قوتش همان است كه شهرت عملى دارد و مشهور فقهاء طبق آن عمل كردهاند ولى جهت ضعف آن اينست كه بسيار بسيار شاذ و نادر است از حيث روايت و اوّلا تنها ابن ابى جمهور نقل كرده كه مورد طعن است
شرح رسائل (فارسى) — صفحة 127
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص١٢٧