عرض كردم : گاهى دو حديث متعارض بدست ما مىرسد كه يكى از آن دو ما را به انجام عملى امر مىنمايد [ كه ظهور در وجوب دارد ] و آن ديگرى ما را از انجام همان عمل منع و نهى مىكند [ كه ظهور در تحريم دارد ] وظيفهء ما چيست ؟
حضرت فرمودند : [ وظيفهء شما توقف است ] يعنى به هيچكدام عمل نكنيد تا زمانى كه امام عصر خويش را ملاقات كرده و حكم واقعى را از زبانش بشنويد
عرض كردم : فرصت نيست و واقعه به گونهايست كه لا بدّ من العمل باحدهما [ فرضا گوسفندى است كه فورى بايد ذبح شود و يك حديث مىگويد ذبح تنها به آهن صحيح است و ديگرى مىگويد به غير آهن هم صحيح است مثلا ] در اينجا چه بايد كرد ؟
حضرت فرمودند : مخالف عامّه را بگير و [ موافق عامه را رها ساز ]
حديث نهم : مرحوم ثقة الاسلام كلينى در كتاب گرانسنگ كافى به سند خود از معلى بن خنيس از امام صادق ( ع ) نقل كرده : راوى گويد : به امام صادق ( ع ) عرض كردم :
هرگاه حديثى از امام پيشين از شما وارد شود [ مثلا امام قبلى فرموده فلان امر واجب است ] سپس حديث ديگرى از امام پسين وارد شود [ مثلا امام بعدى بفرمايد : فلان امر حرام است ] و اين دو متعارض باشند وظيفهء ما چيست ؟ و به كدام اخذ كنيم ؟
حضرت فرمودند : وظيفهء شما عمل به حديث اوّلى است تا زمانى كه از امام زنده حديث ديگرى وارد شود پس آنگاه به اين حديث تازه عمل كنيد سپس حضرت فرمود : سوگند به خدا ما ( اهل البيت ) شما را وارد نمىكنيم مگر در آنچه كه مايهء وسعت شما است [ كارى نمىكنيم كه در مضيقه قرار گرفته و تحت فشار مخالفين واقع شويد ]
شرح رسائل (فارسى) — صفحة 123
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص١٢٣